|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر چه نه عشقست همه کافری‌ست
سجده که بی‌صدق بود بتگری‌ست
این سر اگر در قدم او رود
سلطنت این سری و آن سری‌ست
ز آتش او هر چه که داری بسوز
چهره چو زر کن، چه غم بی زری‌ست
عاشق او گر تو نباشی، مباش
ماه مرا هر دو جهان مشتری‌ست
عزت باز از پی آن خامُشی‌ست
خواری بلبل ز زبان آوری‌ست
درد همی‌باید و نی گفتگوی
عشق نه دربند سخن گستری‌ست
ناصر اگر اهل دلی جان بده
ور ندهی مذهب تن پروریست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به عشق و اهمیت آن در زندگی پرداخته و بیان می‌کند که هر چیزی غیر از عشق بی‌ارزش و کفر است. شاعر تأکید می‌کند که با قلب و صداقت در عشق می‌توان به معانی عمیق‌تری دست یافت و عشق واقعی خود را نشان داد. او بر این باور است که هر چه از آتش عشق جدا باشد، باید بسوزد و از نو ساخته شود. در این مسیر، عشق واقعی نیازمند رنج و درد است و سخن گفتن در این مورد بی‌فایده است. در پایان، شاعر از کسانی که اهل دل نیستند می‌خواهد که جان خود را در راه عشق فدای کنند، در غیر این صورت زندگی آنها چیزی جز پرستش تن نخواهد بود.
هوش مصنوعی: هر چیزی که عشق نیست، بی‌ارزش و کفر به حساب می‌آید. اگر سجده‌ای بدون صدق و عشق باشد، در حقیقت پرستش غیرخداست.
هوش مصنوعی: اگر سر من در برابر او فرود بیاید، همه‌ی پادشاهی و قدرت من به خود او تعلق خواهد داشت.
هوش مصنوعی: از آتش عشق او هر چیزی را که داری بسوزان؛ چهره‌ات را مانند طلا بساز، زیرا زندگی بدون طلا غم‌انگیز است.
هوش مصنوعی: اگر تو عاشق او نیستی، پس چرا عشق من به او را درک نمی‌کنی؟ چون من همچون ماهی هستم که برای هر دو جهان ارزشمند و ضروری است.
هوش مصنوعی: افتخار و احترام معمولاً در سکوت و آرامش به دست می‌آید، در حالی که درد و ذلت بلبل ناشی از بیانِ احساساتش است.
هوش مصنوعی: درد و رنج جزو لازمی از عشق است و این حس عمیق نباید محدود به گفتن و بیان کردن باشد؛ عشق بیشتر از کلمات و سخن گفتن می‌خواهد.
هوش مصنوعی: اگر کسی اهل عشق و احساس باشد، باید به خاطر آنچه که دوست دارد، جان بدهد و اگر این کار را نکند، نشان‌دهنده‌ی این است که به زندگی سطحی و راحت‌طلبانه مشغول است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرچه خود این پایهٔ بی‌همسری‌ست
پای مرا هم سر بالاتری‌ست
رنج همه گرچه ز تن پروریست
رنج من اکنون همه از لاغریست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.