|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف نوعی رابطهی ناگوار میپردازد. او بیان میکند که "شوخ توقوم دوز" هرگز به او کمک نکرده و شرایط زندگیاش به هم ریخته است. به نوعی این شخصیت با لباس جدیدی در دسترس نیست و به همین خاطر همه چیز به هم ریخته و دیگر آن وضعیت سابق را ندارد. این ابیات نشاندهندهی ناامیدی و عدم حمایت از سوی دیگران است.
هوش مصنوعی: دوست شوخ و شنگ من هیچگاه حامی من نشد، کارها و وضعیتش تغییر کرد و دیگر مانند قبل نیست.
هوش مصنوعی: از آنجا که شوخی و لطافت روحی دوز دوزی است، او هرگز لباس نو و زیبایی به تن نکرد، تا وقتی که به خانه من نیامد. بعد از آن، دیگر روح لطیف و شادابی نداشت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.