لب گشایی به تکلم ز کلامت گردم
مژده وصل رسانی ز پیامت گردم
جلوه قامت تو روح روان است مرا
خیز و بخرام که از طرز خرامت گردم
دهن از بردن نام تو شده کان شکر
این چه نام شکرین است ز نامت گردم
به تغافل گهی از پیش نظر می گذری
می دهی گاه سلامی ز سلامت گردم
چون مه چارده از حسن رخت پر شده است
با تو قربان شوم از ماه تمامت گردم
سیدا از الم وعده تو گشت کباب
سوختی جان من از وعده خامت گردم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف احساسات عاشقانه خود میپردازد. او از زیبایی محبوبش میگوید و اینکه چقدر برای او شگفتانگیز و دلربا است. عشق او به محبوبش به قدری عمیق است که نام او را به شکر تشبیه میکند و از این که محبوب گهگاه به او توجه میکند، ابراز خوشحالی مینماید. همچنین، به کمال و زیبایی محبوبش همچون ماه اشاره کرده و احساس سوز و گداز خود را از وعدههای او بیان میکند. در نهایت، به نوعی در این اشعار درخواست و اشتیاق برای نزدیکتر شدن به محبوب خود را حس میکند.
هوش مصنوعی: وقتی تو صحبت میکنی، من از کلماتت شاداب میشوم و میخواهم از پیامت خبر رسیدن به وصال را دریافت کنم.
هوش مصنوعی: ظاهر زیبای تو برای من جان و روحی است. بلند شو و برقص که از زیبایی حرکت تو به شگفتی میآیم.
هوش مصنوعی: زبانم از بردن نام تو به لطافت شکر درآمده است. این چه نام شیرینی است که با یاد تو در دل من نقش بسته؟
هوش مصنوعی: گاهی بیتوجهی و از جلوی چشم من عبور میکنی، و گاهی هم با احوالپرسیات به من خبر از خوبیات میدهی.
هوش مصنوعی: صورت زیبای تو مانند ماه چهاردهم است که تمام نور و جلا را در خود دارد. من برای تو آمادهام که فدای زیباییات شوم و مانند ماه کامل در کنار تو باشم.
هوش مصنوعی: ای آقا، وعدهای که به من دادی، مانند کبابی شده که در آتش سوخته است و جان من از این وعده ناپخته و ناتمام به شدت آزرده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.