|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صبر با عشق بس نمی‌آید
عقل فریادرس نمی‌آید
بیخودی خوش ولایتیست ولی
زیر فرمان کس نمی‌آید
کاروان حیات می‌گذرد
هیچ بانگ جرس نمی‌آید
بوی گلشن به گل همی‌خواند
خود تو را این هوس نمی‌آید
زانک در باطن تو خوش نفسیست
از گزاف این نفس نمی‌آید
بی خدای لطیف شیرین کار
عسلی از مگس نمی‌آید
هر دمی تخم نیکوی می‌کار
تا نکاری عدس نمی‌آید
هیچ کردی به خیر اندیشه
که جزا از سپس نمی‌آید
بس کن ایرا که شمع این گفتار
جانب هر غلس نمی‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به ارتباط عشق و صبر و همچنین عقل می‌پردازد و بیان می‌کند که این سه به تنهایی نمی‌توانند کافی باشند. او به حالت بیخودی و از خود بی‌خبر بودن اشاره می‌کند و می‌گوید که کاروان زندگی به جلو می‌رود و انسان نباید بی‌صدا بماند. مولانا همچنین به این نکته توجه دارد که آگاهی و شناخت درونی باید در وجود فرد باشد و گفتار خیر همواره با عمل نیک همراه است. در نهایت، او تأکید می‌کند که برای دستیابی به میوه‌های خوب زندگی، باید در دل نیکویی بکاریم و نتایج آن به دست خواهد آمد.
هوش مصنوعی: صبر به تنهایی نمی‌تواند در برابر عشق کافی باشد و عقل هم نمی‌تواند به کمک بیاید.
هوش مصنوعی: بی‌خود شدن در عشق و محبتی که به شهر عشق (ولایت) تعلق دارد، خوشایند است، اما هیچ‌کس زیر فرمان دیگری نمی‌رود و تابع کسی نمی‌شود.
هوش مصنوعی: کاروان زندگی به آرامی در حال گذر است و هیچ صدای زنگ یا هشداری به گوش نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: بوی گلستان و گل، تو را به سوی خود جذب می‌کند، اما این اشتیاق در وجود خودت احساس نمی‌شود.
هوش مصنوعی: چون در درون تو روحی خوش و لطیف وجود دارد، از روی تصادف و بی‌دلی، چنین نفس و انسانی به وجود نمی‌آید.
هوش مصنوعی: بدون وجود خداوند لطیف و شیرین، کارهای شیرین و دلپذیر مانند عسل از مگس به وجود نمی‌آید.
هوش مصنوعی: در هر لحظه باید کارهای خوب انجام دهی و نیکوکاری کنی، زیرا اگر این کارها را نکنی، نتیجهٔ خوبی هم به دست نخواهی آورد.
هوش مصنوعی: خیر و نیکی را در ذهن خود پرورش ندهی، پاداش آن بعد از انجام کار خوب به دست نمی‌آید.
هوش مصنوعی: بس کن ای حرف بی‌فایده، چرا که شمع (نور و روشنایی) این سخن را نمی‌تواند تحمل کند و از درونش نمی‌جوشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
صبر با عشق بس نمی‌آید
یار فریادرس نمی‌آید
دل ز کاری که پیش می‌نرود
قدمی باز پس نمی‌آید
عشق با عافیت نیامیزد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.