آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
بنمود بهار نو تا تازه کند ما را
بگشاد نشان خود بربست میان خود
پر کرد کمان خود تا راه زند ما را
صد نکته دراندازد صد دام و دغل سازد
صد نرد عجب بازد تا خوش بخورد ما را
رو سایه سَروَش شو پیش و پس او میدو
گرچه چو درخت نو از بن بکند ما را
گر هست دلش خارا مگریز و مرو یارا
کاول بُکشد ما را و آخر بِکشد ما را
چون ناز کند جانان اندر دل ما پنهان
بر جمله سلطانان صد ناز رسد ما را
بازآمد و بازآمد آن عمر دراز آمد
آن خوبی و ناز آمد تا داغ نهد ما را
آن جان و جهان آمد وان گنج نهان آمد
وان فخر شهان آمد تا پرده درد ما را
میآید و میآید آن کس که همیباید
وز آمدنش شاید گر دل بجهد ما را
شمس الحق تبریزی در برج حمل آمد
تا بر شجر فطرت خوش خوش بپزد ما را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
این غزل از غزلهای بسیار زیبای مولانا درباره بازگشت معشوق و دگرگونی جان انسان در اثر عشق است. در سراسر غزل، یک تصویر مرکزی وجود دارد: معشوق از راه میرسد، انسان را از وضعیت پیشین بیرون میکشد، با خود میبرد، میسوزاند و سرانجام دوباره میپرورد.در این غزل، «بت میخانه»، «جانان»، «عمر دراز»، «جان و جهان» و در نهایت «شمس الحق تبریزی» همگی در فضای نمادین معشوق الهی و حقیقتی که جان مولانا را دگرگون میکند، قرار میگیرند.
معشوقی که در میخانه عشق حضور دارد، از راه رسید تا ما را از خانه و جایگاه پیشینمان بیرون ببرد و با خود همراه کند. او بهار تازهای نشان داد تا جان پژمرده ما را دوباره زنده و شاداب کند.
معشوق نشانه و علامت خود را آشکار کرد، کمر همت بست و کمانش را پر کرد تا ما را هدف تیر عشق خود قرار دهد.
معشوق صدها نکته و نیرنگ به کار میگیرد، دامهای گوناگون میگستراند و بازیهای شگفتانگیزی به راه میاندازد تا سرانجام ما را به تمامی تصرف کند.
برو و سایهنشین سرو قامت معشوق شو؛ جلوتر و عقبتر از او حرکت کن و همراهش باش، حتی اگر او ما را مانند درختی تازه از ریشه برکند.
ای یار، اگر دل معشوق از سنگ هم سختتر است، از او فرار نکن و ترکش نکن؛ زیرا او ابتدا ما را میکُشد و سرانجام نیز ما را به سوی خود میکِشد!
وقتی معشوق در درون دل ما پنهان میشود و ناز میکند، چنان عزت و منزلتی پیدا میکنیم که گویی صد برابر همه پادشاهان مورد توجه و ناز قرار گرفتهایم.
او دوباره آمد؛ آن عمر طولانی و آن زیبایی و دلربایی بازگشت تا بر وجود ما داغی از عشق بگذارد.
آن جانبخش زندگی، آن حقیقتی که جهان به او زنده است و آن گنج پنهان از راه رسید؛ آن افتخار پادشاهان آمد تا پرده را از برابر چشمان ما کنار بزند.
او همچنان میآید و در راه است؛ همان کسی که حقیقتاً به آمدنش نیاز داریم و شایسته آمدن او هستیم. از شدت هیجان و شوق دیدارش، شاید دل ما از جا کنده شود.
شمس حقیقت و حق، شمس تبریزی، در برج حمل، فروردین، طلوع کرد تا ما را که همچون درختی از فطرت و سرشت انسانی هستیم، آرامآرام بپروراند و به پختگی برساند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.