چه چیزست آنک عکس او حلاوت داد صورت را
چو آن پنهان شود گویی که دیوی زاد صورت را
چو بر صورت زند یک دم ز عشق آید جهان برهم
چو پنهان شد درآید غم نبینی شاد صورت را
اگر آن خود همین جانست چرا بعضی گران جانست
بسی جانی که چون آتش دهد بر باد صورت را
وگر عقلست آن پرفن چرا عقلی بود دشمن
که مکر عقل بد در تن کند بنیاد صورت را
چه داند عقل کژخوانش مپرس از وی مرنجانش
همان لطف و همان دانش کند استاد صورت را
زهی لطف و زهی نوری زهی حاضر زهی دوری
چنین پیدا و مستوری کند منقاد صورت را
جهانی را کشان کرده بدن‌هاشان چو جان کرده
برای امتحان کرده ز عشق استاد صورت را
چو با تبریز گردیدم ز شمس الدین بپرسیدم
از آن سری کز او دیدم همه ایجاد صورت را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی ارتباط میان زیبایی ظاهری و جلوه‌های باطن می‌پردازد. او به این نکته می‌رسد که زیبایی واقعی در عشق و معرفت نهفته است و وقتی عشق در دل حضور پیدا میکند، جهان به زیبایی و شادابی می‌رسد. مولانا به تضادهای عقل و عشق می‌پردازد و می‌گوید عقل بعضی اوقات دشمن عشق است و نمی‌تواند حقیقت را درک کند. او از شمس تبریزی یاد میکند که معیاری برای درک این مسائل بوده و بر اهمیت حضور او در زندگی‌اش تأکید میکند. در نهایت، او عشق را عامل حرکت و تحولی عمیق در وجود انسان می‌داند که در عین حال نمونه‌ای از زیبایی حقیقی است.
هوش مصنوعی: این بیت به پرسش از چیزی می‌پردازد که وقتی در اثر عشق، تصویر محبوب بر چهره می‌افتد، لطافت و خوشی را به انسان می‌بخشد. وقتی آن تصویر (عکس او) از نظر پنهان میشود، مانند دیوی زشت به نظر می‌رسد و زیبایی و شادابی صورت از بین می‌رود.
هوش مصنوعی: هرگاه عشق به صورت انسان یک لحظه بزند و بر او تأثیر بگذارد، جهان برای او متلاشی میشود و در آن حال که غم پنهان میشود، دیگر هیچ غمی را نمی‌بینی و چهره را شاد می‌یابی.
هوش مصنوعی: اگر حقیقت وجود، همان جان است، پس چرا برخی افراد، زندگی را سنگین و دشوار می‌یابند؟ بسیاری از انسان‌ها همچون آتش، توانایی دارند که زندگی ظاهری را به آسانی از بین ببرند.
هوش مصنوعی: اگر عقل همان نیروی خلاق و ماهر است، چرا باید عقل دشمن باشد؟ که فریب عقل می‌تواند بنای صورت (ظاهر انسان) را تخریب کند.
هوش مصنوعی: عقل کج‌فهم توان درک حقیقت عشق را ندارد، پس از او سوال نکن و او را آزرده نکن؛ زیرا همان لطف و دانش حقیقی که استاد وجود است، همواره در اختیار صورت (ظاهر) قرار دارد.
هوش مصنوعی: عشق و لطف الهی بسیار با شکوه و روشن است، در عین حالی که به‌ظاهر در دسترس نیست و دور از ما به نظر می‌رسد. این عشق و لطف در عین پنهان بودن، می‌تواند به تمامی صورت‌ها فرمانبردار باشد و آنها را تسلیم خود کند.
هوش مصنوعی: دنیا را به دلیل عشق و محبت، مانند جان که برای آزمایش ساخته شده، به حرکت درآورده است و انسان‌ها را هم مانند بدن‌هایی برای امتحان و سنجش این عشق قرار داده است.
هوش مصنوعی: وقتی به تبریز رسیدم، از شمس‌الدین (شمس تبریزی) پرسیدم درباره‌ی رازی که از او دیده‌ام و به واسطه‌اش تمام پدیده‌ها را شناخته‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.