مستی سلامت می‌کند، پنهان پیامت می‌کند
آن کاو دلش را برده‌ای، جان هم غلامت می‌کند
ای نیست کرده هست را، بشنو سلامِ مست را
مستی که هر دو دست را پابندِ دامت می‌کند
ای آسمانِ عاشقان! ای جانِ جانِ عاشقان!
حسنت میانِ عاشقان نک دوستکامت می‌کند
ای چاشنیِّ هر لبی! ای قبلهٔ هر مذهبی!
مه پاسبانی هر شبی بر گِردِ بامت می‌کند
آن کاو ز خاک اَبدان کند، مر دود را کیوان کند
ای خاک تن! وی دود دل! بنگر کدامت می‌کند
یک لحظه‌ات پَر می‌دهد، یک لحظه لنگر می‌دهد
یک لحظه صبحت می‌کند، یک لحظه شامت می‌کند
یک لحظه می‌لرزاندت یک لحظه می‌خنداندت
یک لحظه مستت می‌کند یک لحظه جامت می‌کند
چون مهره‌ای در دستِ او، گه باده و گه مستِ او
این مهره‌ات را بشکند، والله تمامت می‌کند
گه آن بُوَد، گه این بُوَد، پایان تو تمکین بُوَد
لیکن بدین تلوین‌ها مقبول و رامت می‌کند
تو نوح بودی مدّتی، بودت قدم در شدّتی
مانندهٔ کشتی کنون بی‌پا و گامت می‌کند
خامش کن و حیران نشین، حیرانِ حیرت‌آفرین
پخته‌سخن مردی ولی گفتارْ خامت می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به باده و مستی و تأثیرات آن بر عاشقان می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که مستی به سلامت جان و دل انسان کمک می‌کند و او را به خویش می‌کشاند. در این حالت، عاشق به زیبایی‌های هستی پی می‌برد و در عین حال، بگونه‌ای تحت تأثیر عجیب و جذاب مستی قرار می‌گیرد. همچنین، شاعر به تغییرات ناگهانی زندگی و لحظه‌های شیرین و تلخ اشاره می‌کند که هر یک می‌تواند انسان را به حالتی از شگفتی و حیرت بکشد. نهایتاً، او به تأکید بر خاموشی و عدم تمایل به حیرانی دعوت می‌کند، زیرا در این حیرت، فراموشی از خویشتن و حقیقت ممکن می‌شود.
هوش مصنوعی: مستی، حالتی را ایجاد می‌کند که به سلامت می‌انجامد و پیام‌های پنهانی را به فرد می‌رساند. کسی که دل او را گرفته‌ای، جانش نیز بندگی تو را می‌پذیرد.
هوش مصنوعی: ای کسی که وجود را به نیستی کشانده‌ای، سخن سلام‌آمیز عاشق مست را بشنو. این مستی، هر دو دست را به دام عشق تو گره می‌زند و اسیر می‌کند.
هوش مصنوعی: ای آسمان عاشقان! ای روح و جان عاشقان! زیبایی تو در میان عاشقان، باعث می‌شود که آن‌ها به تو عشق ورزند و به دوستت نزدیک شوند.
هوش مصنوعی: ای چاشنی هر لبی (یعنی طعم‌بخش هر لب) و قبله هر مذهبی (یعنی معبود و هدف هر مذهبی)، ای ماه که در هر شبی به دور بام تو در حال حفاظت و نگهبانی هستی.
هوش مصنوعی: این بیت به نهاد انسان اشاره دارد که از خاک بدنی تشکیل شده و اینکه این جسم خاکی چگونه می‌تواند روح (دود دل) را به عرش (کیوان) برساند. شاعر از خاک وجود انسان می‌خواهد که به این تعبیر دقت کند که حقیقت چیست و کدام یک از این دو (جسم یا روح) بر دیگری تأثیر می‌گذارد.
هوش مصنوعی: لحظه‌ای تو را به اوج می‌برد، و لحظه‌ای تو را به زمین می‌چسباند. گاهی با تو سخن می‌گوید و گاهی تو را به تماشای طعام وا می‌دارد.
هوش مصنوعی: زندگی در لحظات مختلف حال و وضعیت‌های گوناگونی به آدمی می‌دهد؛ گاهی او را می‌لرزاند، گاهی می‌خنداند، گاهی مستش می‌کند و گاهی هم به او جام می‌دهد.
هوش مصنوعی: انسان مانند یک مهره در دست خداست؛ گاهی او را به حالت سرخوشی و باده می‌آورد و گاهی مست و دیوانه می‌کند. اگر خدا بخواهد این مهره را بشکند، به‌راستی تمام وجودت را در هم می‌ریزد.
هوش مصنوعی: گاهی این‌گونه است، گاهی آن‌گونه، پایان کار تو تسلیم است، اما در این تغییر و تحولات، تو را مقبول و رام می‌کند.
هوش مصنوعی: تو مانند نوح در زمانی بوده‌ای که قدم‌های استواری داشته‌ای و شبیه کشتی به پیش می‌رفته‌ای، اما اکنون بدون قوت و قدرتی، تو را به زمین می‌زند و بی‌حرکت می‌کند.
هوش مصنوعی: سکوت کن و در حیرت بمان، حیرتی که خودِ حیرت‌آفرین است. اگرچه مردی عاقل و با سخنانی پخته هستی، اما حرف زدن تو را بی‌فایده و بی‌خاصیت می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مستی سلامت می‌کند پنهان پیامت می‌کند
آن کو دلش را برده‌ای جان هم غلامت می‌کند
ای نیست کرده هست را بشنو سلام مست را
مستی که هر دو دست را پابند دامت می‌کند
ای آسمان عاشقان ای جان جان عاشقان
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.