گنجور

غزل شمارهٔ ۳۸۵

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات

همچو خاتونان مه رو می‌خرامند این صفات

آن یکی دست تو گیرد وان دگر پرسش کند

وان دگر از لعل و شکر پیش بازآرد زکات

چون طلاق تن بدادی حور بینی صف زده

مسلمات مؤمنات قانتات تائبات

بی عدد پیش جنازه می‌دود خوهای تو

صبر تو و النازعات و شکر تو و الناشطات

در لحد مونس شوندت آن صفات باصفا

در تو آویزند ایشان چون بنین و چون بنات

حله‌ها پوشی بسی از پود و تار طاعتت

بسط جانت عرصه گردد از برون این جهات

هین خمش کن تا توانی تخم نیکی کار تو

زانک پیدا شد بهشت عدن ز افعال ثقات

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

هنگامه حیدری نوشته:

در بیت سوم مصراع دوم می فرماید:
مسلمات مؤمنات قانتات تائبات
که اشاره به صفات زنان مومنی دارد که در آیه ۵ سوره تحریم از آنان یاد شده است:
زنان مسلمان و با ایمان و عبادت پیشه و توبه کار

در بیت چهارم مصراع دوم می فرماید:
صبر تو و النازعات و شکر تو و الناشطات

که اشاره دارد به آیات اول و دوم سوره نازعات

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا : سوگند به فرشتگانى که [از کافران] به سختى جان ستانند (۱)
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا: و به فرشتگانى که جان [مؤمنان] را به آرامى گیرند (۲)

کانال رسمی گنجور در تلگرام