یا خفی الحسن بین الناس یا نور الدجی
انت شمس الحق تخفی بین شعشاع الضحی
کاد رب العرش یخفی حسنه من نفسه
غیره منه علی ذاک الکمال المنتهی
لیتنی یوما اخر میتا فی فیه
ان فی موتی هناک دوله لا ترتجی
فی غبار نعله کحل یجلی عن عمی
فی عیون فضله الوافی زلال للظما
غیر ان السیر و النقلان فی ذاک الهوی
مشکل صعب مخوف فیه اهراق الدما
نوره یهدی الی قصر رفیع آمن
لا ابالی من ضلال فیه لی هذا الهدی
ابشری یا عین من اشراق نور شامل
ما علیک من ضریر سرمدی لا یری
اصبحت تبریز عندی قبله او مشرقا
ساعه اضحی لنور ساعه ابغی الصلا
ایها الساقی ادر کاس البقا من حبه
طال ما بتنا مریضا نبتغی هذا الشفا
لا نبالی من لیال شیبتنا برهه
بعد ما صرنا شبابا من رحیق دائما
ایها الصاحون فی ایامه تعسا لکم
اشربوا اخواننا من کاسه طوبی لنا
حصحص الحق الحقیق المستضی من فضله
سوف یهدی الناس من ظلماتهم نحو الفضا
یا لها من سؤ حظ معرض عن فضله
منکر مستکبر حیران فی وادی الردی
معرض عن عین هدل مستدیم للبقا
طالب للماء فی وسواس یوم للکری
عین بحر فجرت من ارض تبریز لها
ارض تبریز فداک روحنا نعم الثری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل مولانا به شاعرانگی و زیبایی‌های بیکران خداوند اشاره می‌کند و به نور و حقیقتی که فراتر از درک انسان‌هاست، می‌پردازد. شاعر از محبت و نور الهی سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که در این زیبایی غرق شود و به آرامش دست یابد. او به وضعیت انسان‌هایی که از حقیقت دور مانده‌اند اشاره کرده و آنها را مورد ملامت قرار می‌دهد. در این میان، یادآوری می‌شود که افرادی که به درک حقیقت نرسیده‌اند، در حالتی از سردرگمی و ناامیدی به سر می‌برند. شاعر همچنین به زیبایی‌های سرزمین تبریز اشاره کرده و از آن به عنوان منبع شفا و نیروی الهی یاد می‌کند.
هوش مصنوعی: ای زیبایی پنهان در میان مردم، ای روشنی شب، تو خورشید حقیقتی که در میان تابش صبح پنهان هستی.
هوش مصنوعی: خداوند ممکن است زیبایی و کمال خود را حتی از خود نیز پنهان کند، به‌گونه‌ای که آن کمال بی‌نظیرش را برای کسی جز خودش آشکار نکند.
هوش مصنوعی: ای کاش یک روز دیگر در این دنیا بمیرم، زیرا در مرگ من در آنجا حکومتی وجود دارد که امیدی به آن نیست.
هوش مصنوعی: در غبار نعله، یعنی در اثر پاهای کسی، زندگی و روشنایی به چشمهای بینا می‌آید و روشنی آب زلال برای تشنگان گواراست.
هوش مصنوعی: اما سفر و جابجایی در آن عشق، کار دشواری است که ترسناک و خطرناک است و در آن، خون‌ها ریخته می‌شود.
هوش مصنوعی: نور او به قصر بلندی که امن و مطمئن است، هدایت می‌کند و من هیچ اهمیت نمی‌دهم اگر در این مسیر گمراه شوم، چرا که همین هدایت برای من کافی است.
هوش مصنوعی: ای چشمی که نور روشنی را می‌نگری، خوشحال باش، زیرا این نور همه‌جا را فراگرفته است. بر تو باد آن نور دائمی که هرگز دیده نمی‌شود.
هوش مصنوعی: تبریز برای من مانند قبله و جایگاه روشنایی است، زیرا در این لحظه، ساعاتی که به نور نزدیک می‌شوم، به آنجا روی می‌آورم و شایستهٔ نماز است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، جام بقا را برای ما پر کن؛ زیرا مدت زیادی است که بیمار بوده‌ایم و به دنبال این شفا هستیم.
هوش مصنوعی: ما به شب‌هایی که باعث سفیدی موهایمان شده، اهمیتی نمی‌دهیم، چون بعد از گذراندن آن دوران، به جوانی خودمان باز می‌گردیم و از شراب جاودانه‌ای بهره‌مند می‌شویم.
هوش مصنوعی: ای دوستان که در روزهای او بیدارید، به شما افسوس می‌گویم که برادران ما از جام طوبی ما بنوشید.
هوش مصنوعی: حقایق روشن و واقعی که از فضل و رحمت خداوند نمایان است، مردم را از تاریکی‌ها به سمت روشنایی هدایت خواهد کرد.
هوش مصنوعی: چه بدبختی‌ای دارد کسی که از عطای خداوند رویگردان است و نعمت‌های او را انکار می‌کند، در حالی که مغرور و متکبر شده و در وادی بدبختی سرگردان است.
هوش مصنوعی: کسی که از چشمهٔ حیات دور است و نمی‌تواند پایدار بماند، در پی آب و زندگی است، اما در دلش تردید و وسواس وجود دارد.
هوش مصنوعی: چشمهای از دریا که از سرزمین تبریز می‌جوشد، برای سرزمین تبریز فدای تو باد، ای تبریز! روح ما هم فدای تو باشد، که تو دارای نعمت‌های بسیاری هستی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.