جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو
لایق این کفر نادر در جهان زنار کو
هر زمان چون مست گردد از نسیم خمر جان
تا در خمخانه می‌تازد ولیکن بار کو
سوی بی‌گوشی سماع چنگ می‌آید ولیک
چنگ جانان است آن را چوب یا اوتار کو
چونک او بی‌تن شود پس خلعت جان آورند
کاندر او دستان حایک یا که پود و تار کو
کبر عاشق بوی کن کان خود به معنی خاکیی است
در چنان دریا تکبر یا که ننگ و عار کو
چون مشامت برگشاید آیدت از غار عشق
طرفه بویی پس دوی هر سو که آخر غار کو
رنگ بی‌رنگی است از رخسار عاشق آن صفا
آن وفا و آن صفا و لطف خوش رخسار کو
آمدت مژده ز عمر سرمدی پس حمد کو
کاندر آن عمرت غم امسال و یاد پار کو
صحبت ابرار و هم اشرار کان جا زحمت است
در حریم سایه آن مهتر اخیار کو
شمس حق و دین خداوند صفاهای ابد
در شعاع آفتابش ذره هشیار کو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تمایز میان جسم و جان می‌پردازد و تأکید می‌کند که سلامت و آرامش معنوی در خمار عشق وجود دارد. او به دوری از دنیای مادی و کفر نادر اشاره می‌کند و از حال مستی جان می‌گوید که در خمخانه‌ی عشق موج می‌زند. در این شعر، عشق و جان دارای صفا و ویژگی‌های خاص خود هستند و شاعر از تکبر خاکی و ننگ آن یاد می‌کند. او به بوی عشق که از غار عشق می‌آید، و رنگ بی‌رنگی که در رخسار عاشق نمایان است، اشاره می‌کند و در نهایت به زندگی ابدی و خوشبختی در سایه‌ی ولایت معنوی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من نمی‌خواهم جسم و جانم را در خانهٔ شراب (خمار) نگه‌دارم؛ زیرا در این دنیا هیچ کس به اندازهٔ من بی‌اعتقاد (کافر) نیست و تاب تحمل زنا (گناه) را هم ندارم.
هوش مصنوعی: هر وقت که جان به خاطر نسیم شراب مست می‌شود و در خمخانه به وجد می‌آید، اما باری از آن شراب در دست ندارد.
هوش مصنوعی: گوشی که به صدای چنگ نمی‌شنود، به سمت بی‌گوشی می‌رود، اما در واقع آنچه شنیده می‌شود، صدای چنگی است که متعلق به جانان (عزیز و محبوب) است و نه صدای یک چنگ معمولی که با چوب یا سیم نواخته می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی او (عارف یا عاشق) از تن فارغ شود، لباس جان را به او می‌دهند، زیرا در وجود او، مانند اجزای چادر یا پود و تار (که برای بافت چادر به کار می‌روند) وجود دارد.
هوش مصنوعی: عاشق نباید به خود متکبر باشد، زیرا او در مقایسه با عشق و شوق واقعی همانند خاکی است که در دریای بزرگ عشق گم می‌شود، پس چنین غرور و خودپسندی چه بسا ننگ و عار به همراه دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که بویی دل‌انگیز از درون غار عشق به مشامت برسد، باید بدانی که آن بوی دل‌نواز تو را به کجا می‌کشاند و در نهایت مقصد عشق کجاست.
هوش مصنوعی: رنگ بی‌رنگی به معنای حالتی است که از چهره عاشق نمایان است، و این نشان‌دهنده صفا، وفا و لطفی است که در چهره او وجود دارد. به دنبال این زیبایی‌ها و ویژگی‌های نیکو باید گشت که در چهره عاشق نهفته است.
هوش مصنوعی: بشارت رسید که عمر ابدی و جاودانه‌ای به تو داده شده است، پس کجاست سپاس و شکرگزاری برای این نعمت، زیرا در عمر تو، غم امسال و یاد سال‌های گذشته وجود دارد.
هوش مصنوعی: در آن مکان که صحبت نیکان و بدکاران وجود دارد، مشقت و زحمت است، پس باید در سایهٔ آن بزرگواران خوب‌خصال به دنبال جایی برای آرامش باشی.
هوش مصنوعی: شمس، که نمایندهٔ حق و دین خداوند است، در نور و روشنی آفتابش، بهترین و خالص‌ترین صفات ابدی را نشان می‌دهد. اینجا اشاره به اهمیت هوشیاری و بیداری در درک این صفات و معانی الهی دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سر به سر دعویست مردا مرد معنی دار کو
تیزبینی پاکدستی رهبری عمخوار کو
کرد اگر معنیست من معنی همی خواهم ز تو
گفت اگر دعویست با حق مر ترا گفتار کو
باستان دعوی نبود آخر زمان معنی نماند
[...]
افسر شاهی نخواهم خاک پای یار کو
بال گو بشکن هما، آن سایه دیوار کو
سرو را گیرم که دارد با قد او نسبتی
آن گل رخساره وآن شیوه رفتار کو
ور همان گیرم که گل بار آرد و جنبد ز باد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.