عشق است بر آسمان پریدن
صد پرده به هر نفس دریدن
اول نفس از نفس گسستن
اول قدم از قدم بریدن
نادیده گرفتن این جهان را
مر دیده خویش را بدیدن
گفتم که دلا مبارکت باد
در حلقه عاشقان رسیدن
ز آن سوی نظر نظاره کردن
در کوچه سینهها دویدن
ای دل ز کجا رسید این دم
ای دل ز کجاست این طپیدن
ای مرغ بگو زبان مرغان
من دانم رمز تو شنیدن
دل گفت به کار خانه بودم
تا خانه آب و گل پریدن
از خانه صنع می پریدم
تا خانه صنع آفریدن
چون پای نماند می کشیدند
چون گویم صورت کشیدن؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا عشق را پرواز به آسمان و دریدن حجابها و گذشتن از خود و دیدن حقیقت درون تعریف میکند. سپس به دل که به حلقهٔ عاشقان رسیده تبریک میگوید و از سرچشمهٔ تپش او میپرسد. دل پاسخ میدهد که از کارگاه آفرینش آمده و از عالم آفریدهها به سوی آفریننده پر کشیده و آنجا که پایش از رفتن ماند، کششی وصفناپذیر او را برده است.
هوش مصنوعی: عشق یعنی به سوی آسمان پرواز کردن و در هر دم صدها پرده و حجاب را پاره کردن.
هوش مصنوعی: نخستین کار عاشق این است که از نفس و خودی خود جدا شود و نخستین گام را با رها کردن گامبرداشتن به خود و تکیه بر تلاش خود بردارد.
هوش مصنوعی: عشق یعنی این جهان را به چیزی نشمردن و به جای دیدن بیرون، خودِ چشم و بیننده را دیدن، یعنی به حقیقت درون رسیدن.
هوش مصنوعی: به دلم گفتم: ای دل، رسیدنت به جمع عاشقان مبارک باد.
هوش مصنوعی: رسیدن به جایی که از ورای چشم ظاهر بنگری و در کوچههای دلها و سینهها رفتوآمد کنی و از درون دیگران آگاه شوی.
هوش مصنوعی: شاعر از دل میپرسد: این دم و نفس تازه از کجا به تو رسید و این تپش و بیقراری از کجاست؟
هوش مصنوعی: خطاب به دل که مانند پرنده است: به زبان پرندگان سخن بگو؛ من رمز سخنت را میفهمم. اشاره به زبان مرغان که سلیمان میدانست.
هوش مصنوعی: دل پاسخ داد: من در کارگاه آفرینش بودم، پیش از آنکه این خانهٔ آب و گل یعنی تن ساخته شود و به آن فرود آیم.
هوش مصنوعی: از عالم آفریدهها پرواز میکردم و به سوی سرچشمهٔ آفرینش و آفریننده بازمیگشتم.
هوش مصنوعی: وقتی دیگر پایی برای رفتن نماند، مرا به سوی او میکشیدند؛ این کشش را چگونه میتوانم وصف کنم و به تصویر درآورم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
در عالم عالم آفریدن
به زین نتوان رقم کشیدن
کاری است قوی ز خود بریدن
خود را به فنای محض دیدن
مانند قلم زبان بریده
بر لوح فنا به سر دویدن
صد تنگ شکر چشیده هر دم
[...]
همچون مه نو ز غم خمیدن
چون سایه به رو و سر دویدن
تا کی بت وهم پروریدن
در هاویه هوا دویدن
از بهر نخ و نسیج و کم خا
بر خویش چو کرم غز تنیدن
کم خا چه کنند ژاژ کم خا
[...]
از یار تواندم بریدن
سر بر در دیگری کشیدن
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.