|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر گمشدگان روزگاریم
ره یافتگان کوی یاریم
گم گردد روزگار چون ما
گر آتش دل بر او گماریم
نی سر ماند نه عقل او را
گر ما سر فتنه را بخاریم
این مرگ که خلق لقمه اوست
یک لقمه کنیم و غم نداریم
تو غرقه وام این قماری
ما وام گزار این قماریم
جانی مانده‌ست رهن این وام
جان را بدهیم و برگزاریم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مسألهٔ هویت و وجود انسان‌ها می‌پردازد و خود را گم‌شده در روزگار میداند. او میگوید که اگر در آتش عشق و معرفت دل بسوزند، می‌توانند در کوی محبوب راهیاب شوند. مرگ و مشکلات دنیوی را کم‌اهمیت تلقی می‌کند و به نفع رسیدن به حقیقت می‌تواند با آنها کنار بیاید. شاعر همچنین به قمار زندگی و بدهی‌های روحی اشاره کرده و معتقد است که باید جان را برای رهایی از این قمار تقدیم کرد.
هوش مصنوعی: اگر ما گمشدگان روزگار هستیم، در عوض، ره‌یافتگان مسیر محبوب‌مان هستیم.
هوش مصنوعی: اگر روزگار گم شود و ما در آن غرق شویم، با سوزش دل و احساس شدید خود می‌توانیم آن را به سمت حقایق عمیق‌تری هدایت کنیم.
هوش مصنوعی: نه نی (جرجانی که زن صوفی را در ابتدای سرود بوجود می‌آورد) باقی می‌ماند و نه عقل (معرفت) او، اگر ما ریشه فتنه را بسوزانیم.
هوش مصنوعی: این مرگ که برای دیگران غذا و زندگی محسوب می‌شود، برای ما نیز به اندازه یک لقمه ارزش دارد و اگر آن را بپذیریم، نگرانی و غمی نخواهیم داشت.
هوش مصنوعی: ما در این بازی پرخطر (قمار) غرق شده‌ایم و تو به عنوان وام‌گذار آن، باید ما را از این وضعیت نجات دهی.
هوش مصنوعی: زندگی‌ام در گرو این وام عشق است، باید جانم را بدهیم تا این معامله را به پایان برسانیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نه سیم نه دل نه یار داریم
پس ما به جهان چه کار داریم
غفلت‌زدگان پر غروریم
خجلت‌زدگان روزگاریم
ای دل تو ز سیم و زر چگویی
[...]
گردنش به طوق زر درآریم
با طوق زرش به تو سپاریم
ما ننگ وجود روزگاریم
عمری به نفاق می‌گذاریم
محنت‌زدگان پر غروریم
شوریده‌دلان بیقراریم
در مصطبه عور پاکبازیم
[...]
گر چه ز جهان جوی نداریم
هم سر به جهان فرو نیاریم
زان جا که حساب همت ماست
عالم همه حبه‌ای شماریم
خود با دو جهان چکار ما را؟
[...]
ما دلشدگان بیقراریم
ما سوختگان خام کاریم
آتش زدگان سوز عشقیم
رسوا شدگان کوی یاریم
بودیم خراب ساقیی دوش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.