اگر گم گردد این بیدل از آن دلدار جوییدش
وگر اندررمد عاشق به کوی یار جوییدش
وگر این بلبل جانم بپرد ناگهان از تن
زهر خاری مپرسیدش در آن گلزار جوییدش
اگر بیمار عشق او شود یاوه از این مجلس
به پیش نرگس بیمار آن عیار جوییدش
وگر سرمست دل روزی زند بر سنگ آن شیشه
به میخانه روید آن دم از آن خمار جوییدش
هر آن عاشق که گم گردد هلا زنهار میگویم
بر خورشید برق انداز بیزنهار جوییدش
وگر دزدی زند نقبی بدزدد رخت عاشق را
میان طره مشکین آن طرار جوییدش
بت بیدار پرفن را که بیداری ز بخت اوست
چنین خفته نیابیدش مگر بیدار جوییدش
بپرسیدم به کوی دل ز پیری من از آن دلبر
اشارت کرد آن پیرم که در اسرار جوییدش
بگفتم پیر را بالله توی اسرار گفت آری
منم دریای پرگوهر به دریابار جوییدش
زهی گوهر که دریا را به نور خویش پر دارد
مسلمانان مسلمانان در آن انوار جوییدش
چو یوسف شمس تبریزی به بازار صفا آمد
مر اخوان صفا را گو در آن بازار جوییدش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی عشق و دلدار اشاره میکند و میگوید اگر کسی در عشق گم شود، باید به دنبال معشوق برود. او از حالتی صحبت میکند که عاشق میتواند با دل بربودن از معشوق، به هر جایی برود و در نهایت، رسیدن به عشق حقیقی و واقعی را امری مهم میداند. همچنین پیر خردمندی به او میگوید که این اسرار را در درون خود بیابد و در جستجوی گوهر وجودی خود باشد. در کنار این، اشاره به شخصیتهایی چون یوسف و شمس تبریزی به مثابه نمادهای روشنایی و زیبایی در عشق وجود دارد. این غزل به نوعی تأکید بر اهمیت عشق و جستجوی آن در زندگی دارد.
هوش مصنوعی: اگر این دلنازک و بیدل از یار گم شود، باید او را در جایی که یار است جستوجو کرد و اگر عاشق در کوی یار به درد و رنج بیفتد، باید او را در همان کوی یار پیدا کرد.
هوش مصنوعی: اگر این بلبل جانم ناگهان از بدنش جدا شود، نپرسید که چرا این اتفاق افتاده، بلکه در آن باغ گل، به دنبال گل (یار) بگردید.
هوش مصنوعی: اگر دلدار، یعنی معشوق، دچار عشق شود، در این مجلس، نباید به حرفهای بیاساس و بیمعنا توجه کرد، بلکه باید به نرگس بیمار، که نمایندهٔ زیبایی و شگفتی است، عشق ورزید و از او رویگردانی کرد.
هوش مصنوعی: اگر روزی دل سرشار از عشق و شادی من به شدت بر پتکی بیفتد، در آن لحظه باید به میخانه بیایید و از حال醉 و سرمستی او بپرسید.
هوش مصنوعی: هر عاشقی که گمشده و پریشان میشود، باید بدون معطلی و بیدغدغه به سمت روزنهای که به روشنی و آگاهی منتهی میشود، برود. در اینجا اشاره به خورشید به عنوان منبع نور و آگاهی است.
هوش مصنوعی: اگر دزدی به سرقت بزند و عشق را بدزدد، باید در موهای مشکین محبوب، که به مانند دزدی با چالاکی و ظرافت است، به دنبال او بگردند.
هوش مصنوعی: اگر بت زیبا و ماهر، که بیداریاش به خاطر شانس اوست، خوابیده باشد، نمیتوان او را پیدا کرد جز آنکه خود به دنبالش بگردی و او را بیدار کنی.
هوش مصنوعی: من از پیر دانا در کوی دل پرسیدم که چگونه میتوانم به راز دلبر برسم، او اشاره کرد که آن دلبر را باید در اسرار جستجو کرد.
هوش مصنوعی: من به پیر (اندیشمند) گفتم که به خدا سوگند، تو در اسرار جستجو کن. او گفت: آری، من همان دریای پرمروارید (هستیم)، در او (یعنی دنیا یا وجود) باید جستجو کرد.
هوش مصنوعی: این بیت به گوهر ارزشمندی اشاره دارد که دریا (شام) را با نور خود روشن میکند. مولانا به مسلمانان توصیه میکند که در آن روشنی و نور جستجو کنند، اشاره به شمس تبریزی دارد که مظهر حقیقت و معنویت است.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، مانند یوسف که به بازار صفا رفته، به این دنیا آمده است. از برادران صفا (دوستان و یاران) میخواهد که او را در این بازار (دنیا) جستجو کنند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.