دست بنه بر دلم از غم دلبر مپرس
چشم من اندرنگر از می و ساغر مپرس
جوشش خون را ببین از جگر مؤمنان
وز ستم و ظلم آن طره کافر مپرس
سکه شاهی ببین در رخ همچون زرم
نقش تمامی بخوان پس تو ز زرگر مپرس
عشق چو لشکر کشید عالم جان را گرفت
حال من از عشق پرس از من مضطر مپرس
هست دل عاشقان همچو دل مرغ از او
جز سخن عاشقی نکته دیگر مپرس
خاصیت مرغ چیست آنک ز روزن پرد
گر تو چو مرغی بیا برپر و از در مپرس
چون پدر و مادر عاشق هم عشق اوست
بیش مگو از پدر بیش ز مادر مپرس
هست دل عاشقان همچو تنوری به تاب
چون به تنور آمدی جز که ز آذر مپرس
مرغ دل تو اگر عاشق این آتشست
سوخته پر خوشتری هیچ تو از پر مپرس
گر تو و دلدار سر هر دو یکی کرده اید
پای دگر کژ منه خواجه از این سر مپرس
دیده و گوش بشر دان که همه پرگلست
از بصر پروحل گوهر منظر مپرس
چونک بشستی بصر از مدد خون دل
مجلس شاهی تو راست جز می احمر مپرس
رو تو به تبریز زود از پی این شکر را
با لطف شمس حق از می و شکر مپرس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل با ردیف «مپرس» میگوید حال عاشق را باید از نشانههایش دید و نه با پرسش فهمید: چشم مست، چهرهٔ زرد و جگر پرخون خود گواهاند. عشق را چون لشکری فاتح، پرندهای پرّان و تنوری سوزان وصف میکند و عاشق را به گذشتن از پیوندها و آسودگیها فرا میخواند. سپس میگوید چشم ظاهربین آلوده است و باید با خون دل شسته شود تا به مجلس شاهی راه یابد، و در پایان به رفتن به تبریز و لطف شمسالدین که از هر شراب و شکری شیرینتر است فرا میخواند.
هوش مصنوعی: دستت را بر دلم بگذار تا خودت بفهمی، و از اندوهی که از معشوق دارم مپرس؛ به چشمان مستم نگاه کن و دیگر از شراب و جام سؤال نکن.
هوش مصنوعی: جوشیدن خون را در جگر مؤمنان ببین، و از ستم و بیدادِ آن زلفِ کافرکیش معشوق چیزی مپرس؛ اثرش خود آشکار است.
هوش مصنوعی: در چهرهٔ زردِ همچون طلای من نشانِ سکهٔ شاه را ببین و نقش کامل را بخوان؛ پس دیگر از زرگر مپرس که این سکه را چه کسی زده است.
هوش مصنوعی: عشق چون لشکرکشی کرد سراسر جهانِ جان را گرفت؛ پس حال مرا از خودِ عشق بپرس، نه از منِ بیقرار و درمانده.
هوش مصنوعی: دل عاشقان از عشق او مانند دل پرنده بیقرار و پرّان است؛ جز سخن عاشقی نکتهٔ دیگری مپرس.
هوش مصنوعی: ویژگی پرنده این است که از روزن پرواز میکند؛ اگر تو هم مانند پرندهای، بیا و پرواز کن و سراغ در را مگیر.
هوش مصنوعی: چون پدر و مادرِ عاشق نیز عشقِ اوست، دیگر از پدر و مادر سخن مگو و از آنها مپرس.
هوش مصنوعی: دل عاشقان مانند تنوری در حال سوختن است؛ چون به این تنور درآمدی، جز از آتش چیزی مپرس.
هوش مصنوعی: اگر پرندهٔ دلت عاشق این آتش است، با پرِ سوخته خوشتری؛ پس هیچ نگران پر و بالت مباش.
هوش مصنوعی: اگر تو و دلدار سر به سرِ یکدیگر نهاده و یکی شدهاید، ای خواجه، دیگر پای کج به راه دیگری مگذار و از این راز چیزی مپرس.
هوش مصنوعی: بدان که چشم و گوشِ آدمی همه آلوده به گل است؛ از چشمِ پر از گلولای سراغ گوهرِ دیدار و جمال را مگیر.
هوش مصنوعی: چون چشم را به یاری خون دل شستی، مجلس شاهانه از آن توست؛ آنجا جز شراب سرخ چیزی مخواه.
هوش مصنوعی: برای یافتن این شکر زود به تبریز برو؛ با لطف شمسالحق دیگر از شراب و شکر سراغ مگیر، که لطف او از همه شیرینتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.