گنجور

 
مولانا

هست مهمان‌خانه این تن ای جوان

هر صباحی ضیف نو آید دوان

هین مگو کین ماند اندر گردنم

که هم اکنون باز پرد در عدم

هرچه آید از جهان غیب‌وش

در دلت ضیفست او را دار خوش

 
 
گنجدان — صندوقچهٔ شعر کهن روی آیفون و اندروید و وب