مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر سوم
»
بخش ۲۱۶ - نظر کردن پیغامبر علیه السلام به اسیران و تبسم کردن و گفتن کی عَجِبْتُ مِنْ قَوْمٍ یُجَرّونَ إِلَی الجَنَّةِ بِالسَّلاسِلِ وَ الأَغْلالِ
دید پیغامبر یکی جوقی اسیر
که همی‌بردند و ایشان در نفیر
دیدشان در بند آن آگاه شیر
می نظر کردند در وی زیر زیر
تا همی خایید هر یک از غضب
بر رسول صدق دندانها و لب
زهره نه با آن غضب که دم زنند
زانک در زنجیر قهر ده‌منند
می‌کشاندشان موکل سوی شهر
می‌برد از کافرستانشان به قهر
نه فدایی می‌ستاند نه زری
نه شفاعت می‌رسد از سروری
رحمت عالم همی‌گویند و او
عالمی را می‌برد حلق و گلو
با هزار انکار می‌رفتند راه
زیر لب طعنه‌زنان بر کار شاه
چاره‌ها کردیم و اینجا چاره نیست
خود دل این مرد کم از خاره نیست
ما هزاران مرد شیر الپ ارسلان
با دو سه عریان سست نیم‌جان
این چنین درمانده‌ایم از کژرویست
یا ز اخترهاست یا خود جادویست
بخت ما را بر درید آن بخت او
تخت ما شد سرنگون از تخت او
کار او از جادوی گر گشت زفت
جادوی کردیم ما هم چون نرفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: پیامبر اسلام به اسیران نگاه می‌کند و از دیدن وضعیت آنها متعجب می‌شود که چگونه افرادی به سوی بهشت با زنجیر و غل و زنجیر کشیده می‌شوند. او می‌بیند که این اسیران در حالت ناتوانی و خشم هستند و حسرت می‌خورند بر حال خود و رنجی که می‌کشند. در حالی که هیچ چیزی از ثروت و قدرت نمی‌توانند بگیرند و حتی شفاعتی نیز نصیبشان نمی‌شود، آنها در حال اعتراض و طعنه زدن به حاکمیت هستند. هرچند که خود را قوی و کارآمد می‌دانند، اما در نهایت ناامیدی و درماندگی آنها را در بر گرفته و به سرنوشت خود و شرایطشان می‌نگرند.
هوش مصنوعی: پیامبر اسلام (ص) گروهی اسیر را دید که آنها را به سمت خود می‌بردند و آنها در حال ناله و فریاد بودند.
هوش مصنوعی: پیامبر اکرم برخی از اسیرانی را که در بند بودند دید و در چهره آنان به خوبی فهمید که چه حالتی دارند. او با نگاهی عمیق و توجهی خاص به آنان نگریست.
هوش مصنوعی: هر یک از اسیران به خاطر خشم و کینه‌ای که از پیامبر دارند، دندانها و لب‌های خود را به نشانه‌ی عصبانیت به هم می فشارند و در واقع، در دل خود خشم و کینه نسبت به او دارند.
هوش مصنوعی: غضب کسانی که در زنجیرند و به قهر کشیده می‌شوند، کمترین باکی ندارد؛ زیرا در این حال، حتی زبان هم نمی‌زنند و به شدت تحت فشار و خفقان قرار دارند.
هوش مصنوعی: فرشتۀ موکل به زور و به‌اجبار آنها را به سمت شهر (بهشت) می‌برد و از سرزمین کافران به سختی و خشم خارجشان می‌کند.
هوش مصنوعی: پیامبر (ص) نه به خاطر فدایی و نه به خاطر زرو (گنج و ثروت) و نه به واسطه شفاعت و کمک سرور و بزرگی، کسی را نمی‌گیرد.
هوش مصنوعی: رحمت و mercy خداوند در رابطه با پیامبر (رحمت العالمین) دائم گفته می‌شود، اما در عین حال او (پیامبر) برخی از مردم را به زور و با زنجیر و غل و زنجیر به سمت بهشت می‌برد.
هوش مصنوعی: با هزار انکار و اعتراض به سمت مقصد می‌رفتند، در حالی که زیر لب به کارهای شاه (دولت یا حاکم) طعنه می‌زدند.
هوش مصنوعی: ما به اندازهٔ کافی تدبیر و فکر کردیم، اما در این موقعیت راه حلی وجود ندارد. خود دل این مرد (اشاره به حال و وضعیت و دل‌تنگی او) هیچ فرقی با خار و دردهای دیگر ندارد.
هوش مصنوعی: ما هزاران مرد شجاع همچون شیر داریم، اما با دو یا سه نفر عریان و ناتوان مواجه‌ایم که حال و روزشان خوب نیست.
هوش مصنوعی: ما به این اندازه درمانده و گرفتار شده‌ایم، دلیل آن ممکن است نادرستی راه ما باشد، یا این‌که به خاطر ستاره‌های بد، یا حتی ممکن است جادو و سحر در کار باشد.
هوش مصنوعی: بخت و تقدیر ما را از هم جدا کرد و باعث شد که مقام و جایگاه‌مان خراب شود، در حالی که بخت و تقدیر او باعث موفقیت و بلندپروازی‌اش گردید.
هوش مصنوعی: اگر کار پیامبر، که خود از قدرتی الهی برخوردار است، به نوعی جادو باشد که بر دل‌ها تأثیر می‌گذارد، ما نیز با بهره‌گیری از آن تأثیر، به شکلی مشابه عمل کردیم و از قدرت او بهره بردیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.