نصرالله منشی
»
کلیله و دمنه
»
مقدمهٔ نصرالله منشی
»
بخش ۹ - همیگوید نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی
همی گوید بنده وبنده زاده نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی، تولاه الله الکریم بفضله، چون بفر اصطناع و یمن اقبال مجلس قاهری شاهنشاهی ادام الله اشراقه خانه خواجه من بنده اطال الله بقاءه و ادام ایامه و انعامه و رزقه الله سعادة الدارین قبله احرار و افاضل و کعبه علما و امائل این حضرت بزرگ لازالت ممحروسة الاطراف محمیة و الاکناف بود، و جملگی ملاذ و پناه جانب او را شناختندی، و او در ابواب تفقد و تعهد ایشان انواع تکلف و تنوق واجب داشتی، و التماسات هر یک را بر آن جمله باهتزاز و استبشار تلقی کردی که مانند آن بر خاطر اهل روزگار نتواند گذشت -و ذکر این معنی ازان شایعتر است که در آن بزیادت اطنابی حاجت افتد .



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بند آغاز سخن نصرالله منشی دربارهٔ خود و زمینهٔ کارش در مقدمهٔ کلیله و دمنه است. او با یاد کردن از لطف شاهنشاه، خانهٔ ولینعمتش را در دربار غزنوی پناهگاه دانشمندان و بزرگان معرفی میکند و از مهماننوازی و برآوردن خواستههای آنان میگوید. جملهای که با «چون» آغاز شده در این بند ناتمام میماند و نتیجهٔ آن در بخشهای بعد بیان میشود.
هوش مصنوعی: نصرالله منشی، که خود را بنده و بندهزادهٔ دربار میخواند، میگوید: به برکت لطف و اقبال درگاه شاهنشاه، خانهٔ سرور و ولینعمت او پناهگاه و قبلهٔ آزادگان، فاضلان و دانشمندانِ این دربار بزرگ بود و همه او را پناه خود میدانستند. آن بزرگ در رسیدگی و دلجویی از ایشان بسیار میکوشید و خواستههای هر کس را چنان با شادی و گشادهرویی میپذیرفت که مانندش به خاطر مردم روزگار نمیگذشت. نویسنده میگوید این نکته چنان مشهور است که به شرح بیشتر نیازی ندارد. این جمله در اینجا به پایان نمیرسد و دنبالهٔ سخن در ادامهٔ متن میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.