لاجرم همه را بجانب او سکون و استنامت حاصل آمده بود، و در عرصه و لا و هوا و طایفه ای از مشاهیر ایشان که هر یک فضلی وافر و ذکری سایر داشتند بمنزلت ساکنان خانه وبطانه مجلس بودند، چون قاضی محمد عبدالحمید اسحق، و برهان الدین عبدالرشید نصر، و امامان: علی خیاط، صاعد میهنی، عبدالرحمن بستی، و محمد سیفی، محمد نسابوری و محمد عثمان بستی، مبشر رضوی ادیب، عبدالرحیم اسکافی، عبدالحمید زاهدی، محمود سگزی، فاخر ناصر، سعید باخرزی، در بعضی اوقات: محمد خبازی، محمود نشابوری، رحم الله الماضین منهم و اطال بقاءالغابرین؛ و من بنده را بر مجالست و دیدار و مذاکرات و گفتار ایشان چنان الفی تازه گشته بود و بمطالبت و مواظبت بر کسب هنر آن میل افتاده که از مباشرت اشغال و ملابست اعمال اعراض کلی میبود. و غایت نهمت بران مقصور داشتمی که یکی را از ایشان دریافتمی و ساعتی او موانست جستمی، و آن را سرمایه سعادت و اقبال و دولت شناختمی؛ و ممکنست که این سخن در لباس تصلف بر خواطر گذرد، و در معرض تسوق پیش ضمایر آید، اما چون ضرورت انصاف نقاب حسد از جمال خویش بگشاید، و در آیات براعت و معجزات صناعت که این کتاب بر ذکر و اظهار بعضی ازان مشتمل است تاملی بسزا رود؛ شناخته گردد تا در تحصیل همتی بلند نباشد، و رنج تعلم هرچه تمامتر تحمل نیفتد، در سخن، که شرف آدمی بر دیگر جانوران بدان است، این منزلت نتوان یافت .
بقدر الکد تنقسم المعالی
و چون روزگار برقضیت عادت خویش در بازخواستن مواهب آن جمع را بپراگند و نظام این حال گسسته شد خویشتن را جز بمطالعت کتب متهدی ندانستم،
و خیر جلیس فی الزمان کتاب
و در امثال است که نعم المحدث الدفتر. و بحکم آنکه گفتهاند
جد همه ساله جان مردم بخورد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: نصرالله منشی در این بخش از مقدمهٔ کلیله و دمنه از گروهی از دانشمندان نامدار دربار یاد میکند که همنشینی با آنان او را از کارهای دیوانی بازداشت و به کسب دانش و هنر سخن کشاند. او تأکید میکند که رسیدن به پایهٔ بلند در سخن جز با همت و رنج آموختن ممکن نیست. سپس میگوید چون روزگار آن جمع را پراکنده کرد، به کتاب پناه برد و آن را بهترین همنشین دانست، و با این گفته که جدیت پیوسته جان را میفرساید، زمینه را برای سخن بعدی خود فراهم میکند.
هوش مصنوعی: ناگزیر همهٔ اهل دانش به پادشاه اعتماد و آرامش یافته بودند و گروهی از نامداران ایشان که هر یک دانشی فراوان و آوازهای گسترده داشتند، از سر دوستی و ارادت، همچون خودمانیان خانه و همنشینان نزدیک مجلس او بودند؛ مانند قاضی محمد عبدالحمید اسحاق، برهانالدین عبدالرشید نصر و امامانی که نامشان آمده است. نویسنده برای درگذشتگانشان آمرزش و برای زندگانشان عمر دراز میخواهد. سپس میگوید با همنشینی و گفتوگو با ایشان چنان انس گرفته و به آموختن هنر چنان مایل شده بود که از کارهای دیوانی یکسره روی گرداند و بزرگترین آرزویش این بود که یکی از ایشان را ببیند و ساعتی با او همدم شود و این را سرمایهٔ خوشبختی میدانست. او میپذیرد که شاید این سخن خودستایی و لاف به نظر آید، اما اگر کسی از سر انصاف و بیحسادت در شیوایی و هنرنمایی این کتاب درست بیندیشد، درمییابد که بیهمت بلند و تحمل کامل رنج آموختن نمیتوان در سخن، که برتری آدمی بر دیگر جانوران به آن است، به این پایه رسید.
هوش مصنوعی: این جملهٔ عربی میگوید پایههای بلند به اندازهٔ کوشش و رنج هر کس میان مردم بخش میشود؛ یعنی هر که بیشتر بکوشد، بیشتر به بزرگی میرسد.
هوش مصنوعی: و چون روزگار به عادت همیشگیاش بخششهای خود را پس گرفت و آن جمع دانشمندان را پراکنده کرد و آن نظم و همنشینی از هم گسست، نویسنده راهنما و همدمی جز خواندن کتابها برای خود نیافت.
هوش مصنوعی: این مصراع عربی میگوید بهترین همنشین در روزگار، کتاب است.
هوش مصنوعی: در مثلها نیز آمده است که دفتر و کتاب بهترین همسخن است. و نویسنده سپس به سخنی که گفتهاند استناد میکند تا دلیل کار بعدی خود را بیاورد.
هوش مصنوعی: جدیت و سختکوشی پیوسته و بیوقفه جان آدمی را فرسوده میکند؛ پس گاهی باید به چیزی سبکتر و دلگشا هم پرداخت تا جان آسوده شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.