|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به ستارهشناسی اشاره دارد و بر تقدیر و سرنوشت تأکید میکند. شاعر از منجم میخواهد که با نگاه به ستارگان، سرنوشت را به درستی تفسیر کند. او همچنین به زیبایی و جذابیت فردی اشاره میکند و میگوید که اگر نور آفتاب نتواند به دلیل شرم تو تابیده شود، پیشبینیهای تو میتواند درست باشد. در پایان، به منجم توصیه میکند که سرنوشت را بر اساس ویژگیهای خود ببیند.
هوش مصنوعی: ای ستارهشناس، به من بگو که با دقت و به درستی چه تقدیری برایم رقم خورده است.
هوش مصنوعی: اگر از شرم تو هنوز نور آفتاب در آسمان شب تابیده نشده باشد،
هوش مصنوعی: اگر تو زیبای من، حکمت و سرنوشتت از خودت نشأت میگیرد، پس باید به خودت اعتماد کنی و به سرنوشت خود آگاهی داشته باشی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نکند خیره دوری و دیری
آب در خواب تشنه را سیری
او خرامان چو باد شبگیری
برهیونی چو شیر زنجیری
گه بود کز حکیم روشن رای
برنیاید درست تدبیری
گاه باشد که کودکی نادان
به غلط بر هدف زند تیری
عاشقان راست اینچنین سیری
سیر زهاد طاعت و خیری
کرده بر تخت نیک تدبیری
رافت و رحمتش جهانگیری
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.