|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف وضعیت خود میپردازد و میگوید که در شرایط سخت و پر دردسر قرار دارد. او خود را به کوهی تشبیه میکند که بر آن بلا نازل میشود و به تیغی که در دست غم است. همچنین، او خود را به شیری ستمدیده تشبیه میکند که نادیده گرفته میشود و در عین حال به خواری اشاره میکند که به خاطر شخصیت خوبش مورد احترام قرار میگیرد. به طور کلی، ابیات بیانگر احساس رنج و ناراحتی اوست، درحالیکه همچنان عزت نفس خود را حفظ کرده است.
هوش مصنوعی: من در برابر مشکلات و سختیها مانند کوهی هستم که بر آن بلا نازل میشود و به نوعی شکوه و استقامت دارم. همچنین، مانند تیغی هستم که در دست غم و اندوه قرار میگیرد و نشان میدهد که خودم را در مقابل درد و رنج قرار دادهام.
هوش مصنوعی: من همان شیری هستم که به بیرون راه داده نمیشود و در عین حال فردی هستم که با وجود ذلت و خاری، همواره به خوبی و نیکویی نگاه میشوم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.