|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درگیری دوبارهای با سرنوشت و چرخش فلک سخن میگوید. او از زندگی و چالشهای مختلفی که پیش رویش قرار دارد، احساس خستگی میکند و خواستار دیدن جهان به شکل تازهای است. به طور کلی، او از خدای خود میخواهد که دنیای جدیدی را به او نشان دهد تا از این مشکلات رهایی یابد.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر تعبیر میکند که آسمان (یا سرنوشت) با او در حال نبرد است و او تحت فشار و چالشهای جدیدی قرار گرفته است، گویی از یک دشواری به چالش دیگری وارد شده است. این بیان نشاندهندهی احساس نارضایتی و مبارزهجویی فرد در برابر شرایط سخت زندگیاش است.
هوش مصنوعی: ای خداوند، به من نشان بده که چگونه میتوان در دنیای دیگر به طاعت و بندگی تو ادامه داد. دنیا را یک بار دیگر به من بنمای و مرا در آن راهنمایی کن.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در دام تو هر دم کشم آزار دگر
ای کاش کند در قفسم بار دگر
از دام قفس به که نخواهم دیدن
در پهلوی خویشتن گرفتار دگر
رایم به روش سپرد هنجار دگر
سبکم به سخن سرود گفتار دگر
بعد از من و عهد من بدین گفت و گزار
میدان دگر باید و سردار دگر
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.