با ما نتوان گفت چرا آمده ای
با خود تو که ای و از کجا آمده ای
از بس که به بازی و هوا مشغولی
گویی که به بازی و هوا آمده ای
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
راهنمای نوار ابزار |
|
پیشخان کاربر |
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
اعلانهای کاربر |
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
لغزش به پایین صفحه |
|
لغزش به بالای صفحه |
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
نشان کردن شعر جاری |
|
ویرایش شعر جاری |
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
شعر یا بخش قبلی |
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی وجود و وضعیت فرد میپردازد. شاعر میپرسد چرا فردی به اینجا آمده و از کجا آمده است. فرد به حدی در بازی و سرگرمی غرق شده که گویی تنها برای سرگرمی و بازی به اینجا آمده است و به عمق مسائل توجهی ندارد.
هوش مصنوعی: نمیتوانیم بگوییم چرا به نزد ما آمدهای، تو که خود به چه دلیلی و از کجا آمدهای.
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه خیلی درگیر بازی و خوش گذرانی هستی، انگار فقط برای همین منظور به دنیا آمدهای.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از پیش خدا بهر خدا آمده ای
نی از پی بازی و هوا آمده ای
در معرفت و عبادت ایزد کوش
کز بهر همین درین سرا آمده ای
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.