|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان احساسات و ناامیدی شاعر درباره ارتباط با معشوق اشاره دارند. شاعر از بیمعنی بودن وجود خود در برابر معشوق سخن میگوید و بیان میکند که هر سخنی از او فقط به ظاهر زیباست، اما در دل چیزی ندارد. او به تمناهای خود از معشوق اشاره کرده و نشان میدهد که در عین خواستن، به واقعیت خالی بودن احساساتش پی برده است. به طور کلی، شعر به عمق خلأ عاطفی و دشواری در برقراری ارتباط واقعی با معشوق میپردازد.
هوش مصنوعی: من در میانهی او هستم، اما چیزی نمیگوید؛ هر چه از دهان او خارج میشود، بیمعنی است.
هوش مصنوعی: گفتم از لب زیبایت چه خواستهای دارم، اما با اشاره به دهن خود نشان دادی که هیچ چیز نمیخواهم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.