تا چند چو خور بر سر عالم لرزی
گر بگذری از جهان جهانی ارزی
خسرو توئی ار شکّر شیرین بوسی
کسری توئی ار مهر نگارین ورزی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا چند چو خور بر سر عالم لرزی
گر بگذری از جهان جهانی ارزی
خسرو توئی ار شکّر شیرین بوسی
کسری توئی ار مهر نگارین ورزی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بحث دربارهٔ ارزش و مقام انسان می‌پردازد. او از تأثیر گذر زمان و ناپایداری دنیا می‌گوید و اشاره دارد که اگر از این دنیای فانی بگذری، به حقیقتی والا دست خواهی یافت. در نهایت، او با بیان ویژگی‌های رفیع دو شخصیت تاریخی، خسرو و کسری، تأکید دارد که انسان می‌تواند با عشق و محبت به معشوق خود، به مقامی بلند دست یابد.
هوش مصنوعی: چرا تا ابد باید به این دنیا فکر کرد؟ اگر از این دنیا بگذری، ارزش واقعی‌ات مشخص می‌شود.
هوش مصنوعی: تو همان خسروی، اگر لبانی همچون شکر و شیرینی داری. تو همان کسری هستی، اگر مهر و محبت در دلت جاری است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای عشق، تو ما را به جهان می‌ارزی
دشمن رویی و دوستی می‌ورزی
از پی دارد بریدنت، دوختنی
بی سوزن و مقراض نباشد درزی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.