در حال من از نگاه ازین به نکنی
باید که کمان ابروان زه نکنی
زانرو که برنگ روی زردم ماند
دانم که تو خود نظر درین به نکنی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در حال من از نگاه ازین به نکنی
باید که کمان ابروان زه نکنی
زانرو که برنگ روی زردم ماند
دانم که تو خود نظر درین به نکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از احساس دلشکستگی و ناامیدی خود سخن می‌گوید. او به محبوبش اشاره می‌کند که نه تنها به او توجه ندارد، بلکه در نگاهش نسبت به او تخفیف قائل شده است. این بی‌توجهی محبوب، موجب شده تا چهره‌اش زرد و پژمرده به نظر برسد و شاعر به روشنی می‌داند که محبوبش هرگز به او نخواهد نگریست.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی در مورد حال من قضاوت کنی، باید توجه کنی که ابروی کمان‌مانندت را نچرخانی.
هوش مصنوعی: از آنجا که رنگ چهره‌ام زرد شده است، می‌فهمم که تو حتی به این حال من هم توجهی نمی‌کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا کش و فش و عمامه را ته نکنی
سیر فلک و ستاره و مه نکنی
با شیردلان کجا توانی پنجه
تا با سگ خود شکار روبه نکنی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.