زلف سیهت که اژدهائی سیهست
زو هر گرهی گرهگشائی سیهست
زین رو که بگردنت فرود آمده است
نی مار سیه که آن بلائی سیهست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زلف سیهت که اژدهائی سیهست
زو هر گرهی گرهگشائی سیهست
زین رو که بگردنت فرود آمده است
نی مار سیه که آن بلائی سیهست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زلف معشوق می‌پردازد و آن را به اژدهایی سیاه تشبیه می‌کند که هر گره آن، گره‌گشایی و خوشبختی به همراه دارد. زلف او در اطراف گردن عاشق قرار گرفته و به نوعی احساس بلای سیاه و سختی را به تصویر می‌کشد. در عین حال، شاعر از زیبایی و جاذبه‌های زلف معشوق نیز سخن می‌گوید که باعث جذب عاشق به سوی خود می‌شود.
هوش مصنوعی: زلف سیاه تو مانند اژدهایی است که در هر گره‌اش، گشایش و راه‌حلی نهفته است.
هوش مصنوعی: از این رو، بر گردنت چیزی سنگین و سختی افتاده است، مانند مار سیاهی که خود بلای بزرگی به شمار می‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.