آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
از آتش می برگ گلش خوی بگرفت
بیچاره دل ریش من سوخته را
آن دلبر ماه چهره اُلجی بگرفت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
از آتش می برگ گلش خوی بگرفت
بیچاره دل ریش من سوخته را
آن دلبر ماه چهره اُلجی بگرفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی‌های محبوب خود می‌پردازد و او را به سروی بلند و دلربا تشبیه می‌کند. این محبوب، با ویژگی‌های خیره‌کننده‌اش، دل شاعر را سوزانده و او را در آتش عشق گرفتار کرده است. حال شاعر حکایت از درد دل و سوختگی خود دارد که ناشی از عشق و زیبایی دلبرش است.
هوش مصنوعی: آن درخت بلند و زیبا که مانند قدحی است، چون شعله‌های آتش را در برگ‌های گلش احساس می‌کند، خاصیتی شبیه خیال و رفتار آن آتش به خود می‌گیرد.
هوش مصنوعی: دل بیچاره‌ام که به شدت آسیب‌دیده است، با زیبایی و جذابیت آن معشوق ماه‌رو به تنگ آمده و درگیر شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.