از مشک سیه چو سایه برخور فکند
در حلق دلم ز زلف چنبر فکند
چون وصف میان دوست گویم کمرش
خود را بفضولی بمیان در فکند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از مشک سیه چو سایه برخور فکند
در حلق دلم ز زلف چنبر فکند
چون وصف میان دوست گویم کمرش
خود را بفضولی بمیان در فکند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به جذابیت و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از تأثیر عطر و زلف او بر دل خود می‌گوید. او می‌گوید هر زمان که در وصف معشوق سخن می‌گوید، ناخواسته خود را در معرض قضاوت و تحلیل دیگران قرار می‌دهد. این احساس موجب نوعی کشمکش در دل شاعر می‌شود.
هوش مصنوعی: از مشک سیاه، چون سایه‌ای بر افکند، عطرش در دل من جا گرفت و زلفی که مانند حلقه‌ای است را دور کرد.
هوش مصنوعی: وقتی که از دوستی و صفات او سخن می‌گویم، خود را در میان قرار می‌دهم و به فضایی از خودنمایی می‌پردازم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.