هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
خونآب شود قدح ز جوشِ دلِ من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
خونآب شود قدح ز جوشِ دلِ من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تاثیر باده بر درونش سخن می‌گوید و می‌نویسد که با هر جرعه‌ای که می‌نوشد، آگاهی‌اش می‌رود و دلش به شدت در حال جوش و خروش است. او در فضای دیر مغان احساس درد و غم را بیان می‌کند، به‌طوری که این درد به حدی است که حتی ناقوس نیز از صدای دل او ناله می‌کند.
هوش مصنوعی: هر بار که باده می‌نوشم، هوش و حواسم از دست می‌رود و این وضعیت باعث می‌شود که احساسات و درد دلم به شدت تقویت شود و بر افروخته‌تر گردد.
هوش مصنوعی: زمانی که در خانه میخانه از درد دل خود صحبت می‌کنم، صدای ناقوس هم از شدت احساسات من به اهتزاز درمی‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.