ای قبلهٔ جان کجات جویم
جانی و به جان هوات جویم
گز زخم زنی سنانت بوسم
ور خشم کنی رضات جویم
دیروز چو افتاب بودی
امروز چو کیمیات جویم
دوشت همه شب چو بدر دیدم
امشب همه چو سهات جویم
ای در گران‌بهاتر از روح
چون روح سبک لقات جویم
وی ماه سبک عنان‌تر از عمر
چون عمر گران‌بهات جویم
خورشیدی و برنیائی از کوه
هر صبح‌دم از صبات جویم
تو زیر زمین شدی چو خورشید
تا کی ز بر سمات جویم
ای گمشده آهوی ختائی
هم ز آبخور ختات جویم
صیاد قضا نهاد دامت
از دامگه قضات جویم
ای گوهر یادگار عمرم
چونت طلبم، کجات جویم؟
دریا کنم اشک و پس به دریا
در هر صدفی جدات جویم
از دیده نهان درون وهمی
از وهم برون چرات جویم؟
در جانی و ز انس و جانت پرسم
نزدیکی و دور جات جویم
خاقانیت آشنای عشق است
هم در دل آشنات جویم
ای صبر که کشتهٔ فراقی
در معرکهٔ بلات جویم
وی دل که به نیم نقطه مانی
در دائرهٔ عنات جویم
وی جان که کبوتر نیازی
پر سوخته در هوات جویم
وی نقش زیاد طالع من
در زایجهٔ فنات جویم
چون نقش زیاد کس نبیند
کی در ورق بقات جویم
ای مرکب عمر رفته پی کور
ز آن سوی جهان هبات جویم
وی بلبل جغد گشته وقت است
کز نوحه‌گری نوات جویم
ای سینه که دردمندی از غم
هم زانوی غم دوات جویم
درد تو جراحتی است ناسور
از زخم اجل شفات جویم
ای تن که به چشم درد آزی
از جود تو توتیات جویم
چون خوان کرم نماند تا کی
برگت طلبم، نوات جویم
ای چرخ شریف کش که دونی
جان را دیت از دهات جویم
وی خاک عزیز خور به خواری
تن را عوض از جفات جویم
ای روز کرم فرو شدی زود
از ظل عدم ضیات جویم
ای ماه گرفته نور دانش
در عقهٔ اژدهات جویم
وی روضهٔ بوستان دولت
در دخمهٔ پادشات جویم
ای تاج کیان، کیالواشیر
در عالم کبریات جویم
قدر تو لوا زده است بر عرش
در سایهٔ آن لوات جویم
ز آن سوی فلک به دیهٔ وهم
مجدت نگرم، سنات جویم
از عقل همه هوات خواهم
وز نفس همه ثنات جویم
رفتی که وفا نکرد عمرت
تا جان دارم وفات جویم
بر تختهٔ صدق بودی آحاد
زان اول اولیات جویم
بگذشتی و صفر جای تو یافت
از صفر کجا صفات جویم
قحط کرم است روزی جان
از مائده سخات جویم
طفلی است هنر که مادرش مرد
پرورودنش از عطات جویم
گرچه ز ملوک عهد بودی
در زمرهٔ اصفیات جویم
امروز که تشنه زیر خاکی
فیض از کرم خدات جویم
فردا به بهشت گشته سیراب
در کوثر مصطفات جویم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این مرثیه، شاعر به سوک نصرةالدین ابوالمظفر اصفهبد کیالواشیر می‌پردازد و احساسات عمیق خود را درباره فقدان او بیان می‌کند. او از زیبایی‌ها و بزرگی شخصیت مرحوم یاد کرده و حضور او را در زندگی‌اش شبیه نمادهای نور و زندگی می‌داند. شاعر با ابراز حسرت و غم، در جستجوی مکانیابی روح او در دنیای پس از مرگ است و از درد دوری و جدایی از او گلایه می‌کند. همچنین، شاعر به وفاداری خود به یاد او اشاره کرده و امیدوار است که در سرای دیگر به او بپیوندد. در نهایت، او بر این باور است که حرکت به سمت سرنوشت نیک و نورانی او ادامه دارد.
هوش مصنوعی: ای محبوب و معشوق من، کجا می‌توانم تو را پیدا کنم؟ تنها برای تو و در عشق تو زندگی می‌کنم و دلم به عشق تو پرواز می‌کند.
هوش مصنوعی: می‌خواهم از زخم‌زنی تو بر خاستگی غم جانم را بوسه بیفشانم، و اگر خشم کنی، به رضا و خشنودی تو تمایل دارم.
هوش مصنوعی: دیروز مانند آفتاب درخشان و درخشان بودی، اما امروز مانند کیمیا، که چیزی نایاب و ارزشمند است، به دنبالت می‌گردم.
هوش مصنوعی: تمام شب گذشته تو را مانند ماه مشاهده کردم، اما امشب در جستجوی سردی و آرامشی چون صبح هستم.
هوش مصنوعی: ای تو که گران‌بهاتر از جان هستی، چون جان، با نرمی و بی‌وزنی ملاقات تو را می‌جویم.
هوش مصنوعی: تو ای ماه، از عمر هم سبکتر و آزادتر هستی، پس من تو را مانند عمر گران‌بها می‌جویم.
هوش مصنوعی: تو را مانند خورشید و روشنایی‌ای می‌دانم که هر صبح از جان و زیبایی‌ات می‌طلبم.
هوش مصنوعی: تو همچون خورشید در زیر زمین پنهان شدی، تا کی باید از طرف تو به دنبال روشنی و تابش تو بگردم؟
هوش مصنوعی: ای گمشدهٔ آهو مانند، من هم به دنبال سرچشمه‌ای از کوهستان ختا (سرزمین‌های شمالی) هستم.
هوش مصنوعی: من به دنبال تو هستم، ای عزیز، که تقدیر من تو را در چنگ قضا و سرنوشت قرار داده است. شاعر از غم جدایی و فقدان تو سخن می‌گوید و از این‌که نمی‌تواند تو را بیابد.
هوش مصنوعی: ای یادگاری که از عمرم باقی مانده‌ای، تو را کجا پیدا کنم؟
هوش مصنوعی: اگر اشک‌هایم را به دریا تبدیل کنم، پس در هر صدف آن دریا، جدایی تو را جستجو می‌کنم.
هوش مصنوعی: چرا از درون خیال، آنچه در ذهنم است را جستجو کنم، در حالی که از دیده‌ها پنهان است؟
هوش مصنوعی: من در وجود و از محبت و حال تو می‌پرسم که کجا هستی و در کجا باید دنبالت بگردم؛ یعنی آیا نزدیک هستی یا دور.
هوش مصنوعی: خاقانی، شاعر معروف، در بیان عشق و علاقه به محبوب می‌گوید که عشق و احساس عمیق نسبت به او، مانند آشنایی است و او در دل خود، عشق را نسبت به محبوب را جستجو می‌کند.
هوش مصنوعی: ای صبر، من در این میدان سردرگمی، در پی کشته‌ای از عشق و جدایی هستم.
هوش مصنوعی: ای دل من، تو در حالتی هستی که در یک نقطه از دایرهٔ سرنوشت و شقاوت قرار گرفته‌ای و من در جستجوی تو هستم.
هوش مصنوعی: من دلم می‌خواهد جانم را که مانند کبوتر پر سوخته‌ای در آسمان به پرواز درآمده، پیدا کنم و برای آن التماس کنم.
هوش مصنوعی: من، نقشی از بخت و سرنوشت خود را در زایجه (نقشه‌ای که بر اساس زمان و مکان تولد فرد رسم می‌شود) جستجو می‌کنم.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به اندازه من، نقش و اثر را نمی‌بیند، پس در صفحات زندگی‌ام، دنبال نشانه‌ها و آثار آنها می‌گردم.
هوش مصنوعی: ای مرکب زندگانی، با این که از نظر و بینایی دور هستی، اما در آن سوی عالم، به دنبال جستجوی نعمت‌ها و موهبت‌ها هستم.
هوش مصنوعی: بلبل، به خاطر غم و اندوهی که دارد، حالا به جغد (پرنده‌ای که نشانهٔ شب و غم است) تبدیل شده است و زمان آن است که از نوحه‌سرایی و اندوه‌گویی او بهره‌مند شوم.
هوش مصنوعی: ای سینه‌ای که پر از درد و اندوهی، از غم تو، زانوهایم را برای نوشتن غم‌نامه در دوات (محل نوشتن) می‌گذارم.
هوش مصنوعی: درد تو مانند زخم عمیق و مزمنی است که از آسیب مرگ به‌وجود آمده است و به دنبال شفا و درمانی برای آن هستم.
هوش مصنوعی: ای بدن که به خاطر مصیبت و اندوهی که از وجود تو می‌کشم، از احسان و بخشش تو خوشه‌ها و ثمرات را می‌جویم.
هوش مصنوعی: تا وقتی که خوان generosity و کرامت تو خالی شده و چیزی برای طلبیدن نمانده، من به دنبال نوا و آواز تو می‌گردم.
هوش مصنوعی: ای آسمان محترم، بکش و ببر جانم را، چون می‌دانی که من جانم را از روستاها طلب می‌کنم.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم که خاک عزیز تو را که به روشنی و ارزش شناخته می‌شود، در عوض تنم که با ناتوانی و درد درگیر است، بگیرم.
هوش مصنوعی: ای روز مهربانی، به‌سرعت از سایهٔ نبودن (عدم) دور شدی، من در جستجوی روشنی (ضیاء) هستم.
هوش مصنوعی: ای ماه، که نور دانش‌ات را در دامن اژدهای جهل پنهان کرده‌ای، من به دنبالت می‌گردم.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به دنبال بهشت و باغ شادی و رونق است که در دل پادشاهی به نام "نصرةالدین ابوالمظفر اصفهبد کیالواشیر" نهفته است. روضهٔ بوستان به معنای باغی زیبا و شاداب است که نماد خوشبختی و خوبی‌هاست.
هوش مصنوعی: ای تاج پادشاهان، کیالواشیر، را در عالم بزرگان و بزرگ‌زادگان جستجو می‌کنم.
هوش مصنوعی: قدر تو به‌گونه‌ای بر عرش مستقر شده که در سایهٔ آن خواسته‌ها و آرزوهای خود را جست‌وجو می‌کنم.
هوش مصنوعی: من از آن سر آسمان به دنیای خیالاتی که ساخته‌ام، به عظمت و بزرگی‌ات نگاه می‌کنم و از تو ستایش و مدح می‌طلبم.
هوش مصنوعی: من از عقل می‌خواهم که به‌جای هوای نفس، به دنبال خواسته‌هایم باشد و از نفس هم فقط ستایش و خوبی‌ها را بطلبم.
هوش مصنوعی: رفتی و هیچ وفایی در عمرت نکردی، اما تا وقتی که زنده‌ام به دنبال یاد تو و وفاهایت هستم.
هوش مصنوعی: تو بر تختهٔ راستگویی و صداقت قرار داشتی، اما حالا من به دنبال نشانه‌ها و آثار آن صداقت هستم که در ابتدا به آن وارد شدم.
هوش مصنوعی: تو (نصرةالدین ابوالمظفر) از میان ما رفتی و جایگاهت به حالت خالی و بی‌خاصیتی رسید، از کجا می‌توانم صفات و ویژگی‌های نیکوی تو را جستجو کنم؟
هوش مصنوعی: در این بیت، به کمبود بخشش و کرم اشاره شده است؛ شاعر ابراز می‌کند که در روزگار قحطی بخشش، جانش را از مائده‌ای که ناشی از سخاوت است، می‌خواهد. به عبارتی، در روزهایی که generosity و مهربانی کم است، او در جستجوی لطافت و سخاوت هست.
هوش مصنوعی: منظور از این بیت این است که من به دنبال هنری هستم که به مانند کودکی متولد شده باشد و مادر این هنر شخص با معرفتی بوده که من او را از بخشش‌ها و عطایای خود می‌شناسم.
هوش مصنوعی: اگرچه تو از میان پادشاهان آن زمان هستی، اما من تو را در شمار بزرگ‌زادگان اصفهان می‌دانم و به یاد تو هستم.
هوش مصنوعی: امروز که زیر خاک در آفتاب داغ، تشنه‌ام، از لطف و رحمت خداوند درخواست می‌کنم.
هوش مصنوعی: فردا که به بهشت بروم، در رودخانهٔ کوثری که به لطف محمد (مصطفی) جاری است، سیراب و سعادتمند خواهم شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای گمشده دل کجات جویم
در دام که مبتلات جویم
دیروز چو آفتاب بودی
امروز چو کیمیات جویم
ای مرغ ز آشیان رمیده
[...]
گر دل جویی، هوات جویم
ور جان طلبی، رضات جویم
شد گر چه جفایت آفت جان
تا جان دارم جفات جویم
تا روز وفات، ای جفاجو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.