گرداب بحر عشق مرا آشیانه ای است
هر موج پیش همت مردان کرانه ای است
از دخل و خرج آمد و رفت نفس ببین
کاین تنگنای جسم عجب کارخانه ای است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گرداب بحر عشق مرا آشیانه ای است
هر موج پیش همت مردان کرانه ای است
از دخل و خرج آمد و رفت نفس ببین
کاین تنگنای جسم عجب کارخانه ای است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و درد و رنج ناشی از آن اشاره میکند. او عشق را همچون گردابی میبیند که او را در خود فرو میبرد و زندگی را به شکل پیچیدهای به تصویر میکشد. هر موج عشق به مردان دلیر و غیرتمند اشاره دارد که در مقابل مشکلات ایستادگی میکنند. همچنین، او به نوسانات زندگی و بایستههای جسمی اشاره میکند و این تنگنای جسم را به نوعی کارگاه یا کارخانهای شگفتآور تشبیه میکند.
هوش مصنوعی: عشق برای من همچون یک گرداب بزرگ است که به آن وابستهام و هر موجی که در این گرداب به وجود میآید، نشاندهنده تلاش و استقامت مردان است که در کنار ساحل ایستادهاند.
هوش مصنوعی: نفس انسان در جریان آمد و رفت روزی و هزینهها شکل میگیرد. جالب است که این محدودیتهای جسمی چه کارخانه عجیبی هستند که زندگی و فعالیتهای ما را تولید و مدیریت میکنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دنیا برای بیخبران عیش خانه ای است
مرغ حریص را گره دام، دانه ای است
شور مرا نسیم بهاران بهانه ای است
هر شاخ گل، جنون مرا تازیانه ای است
از اختیار ناقص خود دست شستن است
[...]
پیوسته عشق درصدد خودنمایی است
این سرو و قمری و گل و بلبل بهانه ای است
شبهای وصل هر مژه برهم زدن مرا
بسیار دردناک تر از تازیانه ای است
ما بیدلان غریب دیار چمن نه ایم
[...]
هر عرضهداشتم به تو نقش بهانهایست
از بهر التفات تو آیینهخانهایست
مضمون آن چو بادهٔ ریحانی خط است
در پردهٔ سواد شراب شبانهایست
سربیت خیل ناز تو را پیشخانهاست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.