نگارینا ز نامم ننگ داری
به خون جان مرا آهنگ داری
نبخشی بر من رنجور مهجور
چرا آخر دلی چون سنگ داری
مرا با تو سر صلحست باری
اگر با ما تو رای جنگ داری
دلم بردی و در خونش فکندی
به دستان صد چنین نیرنگ داری
دلت بر من نمی‌سوزد همانا
که بر آئینهٔ دل زنگ داری
به غور حال زار عاشقان رس
که هوش و رای با فرهنگ داری
نظر کن بر گدای خویش زیراک
ز شاهی در جهان اورنگ داری
دلا گر عاقلی در موسم گل
دو گوش هوش را بر چنگ داری
ببردی آبروی من از آن روی
که باد از وصل او در چنگ داری
چرا بی روی خوبت ای دلارام
جهان بر من چو زندان تنگ داری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی سخن می‌گوید که ناشی از دوری محبوب است. او از محبوب خود می‌خواهد که به حال زار عاشقانه‌اش توجه کند و به او رحم کند. شاعر در عین حال به نیرنگ و بی‌رحمی محبوب اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به خاطر بار سنگین غم و دوری‌اش به او بنگرد. همچنین، حسرت زیبایی محبوب را دارد و بیان می‌کند که جهان بدون او برایش همچون زندانی تنگ است. او به نوعی به جدال بین عشق و درد اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که نسبت به احساسات او حساس باشد.
هوش مصنوعی: عزیزم، از نام من دل خوشی نداری و در دل خود کینه‌ای زنده‌داری که جانم را مورد آزار قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: چرا به من که تنها و دردمند هستم، محبت نمی‌کنی؟ دلیلش چیست که دلی به سختی سنگ داری؟
هوش مصنوعی: من با تو به صلح می‌آیم، اما اگر تو تصمیم به جنگ با ما داری، باید بگویم...
هوش مصنوعی: دل مرا ربوده‌ای و در خون آن گذاشته‌ای، در دستان تو، صدها چنین فریبی وجود دارد.
هوش مصنوعی: دل تو برای من درد نمی‌کشد، زیرا خودت هم در دل زنگاری داری.
هوش مصنوعی: به عمق احوال دلزرگان عشق درنگر که تو با ادب و دانش باهوشی.
هوش مصنوعی: به کسی که به او نیاز داری و او را تحت حمایت خود داری، توجه کن، زیرا در این دنیا تو مقام و جایگاهی داری که شاهی هم ممکن است حسرت آن را بخورد.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر عاقل هستی، در فصل گل، دو گوش خود را به شنیدن زیبایی‌ها و لذایذ طبیعت باز کن و از خوشی‌ها بهره‌مند شو.
هوش مصنوعی: به خاطر روی زیبایت، آبروی من را بردی، همچنان که باد در دستان تو از نزدیکی او می‌وزد.
هوش مصنوعی: چرا ای معشوق دل‌ربا، مانند زندانی تنگ، بی‌وجود تو در این دنیا، بر من سخت می‌گذرد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو میدانی کزین دل تنگ داری
چرا پس از دل من ننگ داری
بگو تا کی دلم را تنگ داری
جهانی را تو با نیرنگ داری
نداری رحمتی بر حال زارم
دلی بس سخت همچون سنگ داری
مرا صلحست با روی تو جانا
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.