یکباره عهد یار فراموش کردهای
دست مراد با که در آغوش کردهای
گفتی حدیث خصم نگیری به گوش و من
دیدم به چشم خویش که در گوش کردهای
ای دل اگر ز دست برفتی غریب نیست
کز آتش فراق تو بس جوش کردهای
لب را ز یاد آنکه شب و روز و ماه و سال
یادت کند رواست که خاموش کردهای
حیف آیدم ز جان تو ای جان نازنین
کاین جرعههای درد چرا نوش کردهای
جان جهان که در دو جهان از برای تست
یکباره زین معاینه مدهوش کردهای
امروز باز جور و جفایش نتیجه بود
انواع وعدهها که شب دوش کردهای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت از عهد و وفای یار یاد میکند و از فراموشی او در برابر عشق و دوستی گلایه دارد. او به معشوق میگوید که اگرچه در ظاهر به سخنانی درباره دلخوریها بیاعتناست، اما در درون احساس غم و درد فراق را به شدت تجربه میکند. شاعر نسبت به یاد معشوق و محبتهایش حساس است و ابراز ناامیدی میکند که چرا این درد را تحمل میکند. در نهایت، او اشاره میکند که در میان وعدههای فریبنده، احساس گمشدگی و سرخوردگی را تجربه میکند.
هوش مصنوعی: ناگهان یاد دوست را فراموش کردهای، و نمیدانی که در آغوش چه کسی به آرزویت رسیدهای.
هوش مصنوعی: گفتی که درباره دشمنیها چیزی به گوشم نرسانم، اما من با چشمان خود دیدم که تو خود به آنها گوش میدهی.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر از دست برود، عجیب نیست که به خاطر آتش فاصلهات، خیلی ناراحت شدهای.
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه همیشه به یاد توست، رواست که لبهات را از گفتن باز داری.
هوش مصنوعی: دلم به حالت میسوزد ای جان گرامی که چرا این هم درد و رنج را تحمل کردهای.
هوش مصنوعی: جان جهان که در دو جهان به خاطر وجود توست، با یک بار مشاهدهی تو شگفتزده و مسحور شده است.
هوش مصنوعی: امروز بار دیگر عذاب و سختیاش نتیجه بخش بود، به خاطر وعدههایی که دیشب به من دادهای.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما را چو عهد خویش فراموش کردهای
گویا حدیث مدعیان گوش کردهای
بر روی زهره خط غلامی کشیدهای
چون تار طره زیب بناگوش کردهای
تا قلب عاشقان شکند لشکر غمت
[...]
با زهر چشم خنده همآغوش کردهای
بادام تلخ را چه شکرپوش کردهای؟
داریم چون قبا سر بندت هزار جا
ما را چه ناامید ز آغوش کردهای؟
تا چشم را به هم زدهای، از سپاه ناز
[...]
بازم تو غارت خرد و هوش کردهای
بازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
دانستهای که حسرت ما هم قیامت است
با خود اگر تو دست در آغوش کردهای
آگه تو را ز حال دل خویش چون کنم
[...]
افسانهٔ وفایی اگر گوش کردهای
یادم کن آنقدر که فراموش کردهای
لعلتخموش و دل هوسانشای صد سؤال
آبم ز شرم چشمهٔ بیجوش کردهای
خیمازهٔ خیال تسلی کنار نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.