|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان میکند که نباید خود را به عنوان شخصی خاص و بینظیر تصور کنیم. او حلقه فیروزهای را به عنوان نمادی از وجود خود در نظر میگیرد و میگوید که ما به هیچ فردی وابسته نیستیم و هرگونه خواری که به ما میرسد، نشاندهندهی شرف ماست. همچنین، شاعر تأکید میکند که به خوبی یا بدی دیگران اهمیتی نمیدهیم و هر آنچه که در رفتار ما دیده میشود، نتیجهی خود ماست.
هوش مصنوعی: ای آقا، فکر نکن که ما درشتی و ارزشی خاص داریم؛ بلکه این دنیا مانند حلقهای از فیروزه است که ما چون صدفی درون آن هستیم.
هوش مصنوعی: ما عدهای معمولی هستیم که از طرف همه، تحقیر و توهین میشویم و این خود نشانهای از ارادت و ارزش ماست.
هوش مصنوعی: از خوبیها و بدیهای مردم در زندگی شکایت نکنیم، زیرا همه آنها در ذات خود خوب هستند و هر بدیای که میبینیم، از جانب خود ماست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.