|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با زبانی زیبا و دلنشین به استقبال یک جوان خوشظاهر و زیبای مانند سرو میرود. او میخواهد از زیبایی و ناز او تمجید کند و با اظهار ارادت، خودش را غلام و بندهی او معرفی میکند. شاعر با استفاده از تشبیهات، احساس شادی و خوش آمدگویی خود را به این جوان ابراز میکند و به نوعی عشق و محبتش را به او اعلام میکند. در نهایت، شاعر به او میگوید که اگر یک بار پایش را به خاک بگذارد، سنگینی محبتش را میلیونها بار احساس خواهد کرد.
هوش مصنوعی: ای دلیر و زیبا، خوش آمدی به میدان. تو با ناز و آرامش دلربایت به اینجا آمدهای.
هوش مصنوعی: میخواهم مانند یک مورچه بوسه بزنم به پای تو و بگویم: ای نماینده سلیمان، خوش آمدی.
هوش مصنوعی: ای تو، که من بندهی زیبایی و زیباییات مانند سرو است، امروز با زیبایی و وجدی که داری، به اینجا آمدهای.
هوش مصنوعی: اگر یک بار به خاک هلالی پا بگذاری، آن خاک هزار بار به تو خواهد گفت: عزیزم، خوش آمدی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شمع بر سر من گریان خوش آمدی
چشم و چراغ شام غریبان خوش آمدی
چون برگ لاله داغ مرا تازه ساختی
ای شاخ گل به سیر گلستان خوش آمدی
زخمم نوشته بود به ناصورنامه یی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.