|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساساتی عمیق را بیان میکند. دلش از قفس سینهاش آزاد شده و شوری در میان مرغان چمن ایجاد کرده است. او برای اینکه بتواند جوهر عشق معشوقهاش را تحمل کند، روزگار سختی را گذرانده است. همچنین به این نکته اشاره میکند که امروز نمیتواند کنار یارانش باشد و این موضوع به تقدیرش برمیگردد که او را به حال تنهایی برده است.
هوش مصنوعی: دل از قفس سینه آزاد شد و با یک نفس سرد، جان تازهای گرفت. شور و حال از میان تمام پرندگان چمن به وجود آمد.
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانم به تحمل سختیهای تو ادامه دهم، روزگار مرا با حوادثی پرورش داد که توانایی و صبرم را افزایش داد.
هوش مصنوعی: من عذرخواهی میکنم اگر نتوانم امروز با دوستانم باشم، زیرا تقدیر به من چنین وضعیتی داده است که مردی از من انتظار دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.