وصلت که غم جراحت جاوید است
دردیست که هر طبیب ازو نومید است
داغی‌ست که مرهمش پر سیمرغ است
باغی‌ست کش آب از دهن خورشید است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
وصلت که غم جراحت جاوید است
دردیست که هر طبیب ازو نومید است
داغی‌ست که مرهمش پر سیمرغ است
باغی‌ست کش آب از دهن خورشید است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان غم و درد ناشی از جدایی و آسیب‌های عاطفی می‌پردازد. او از جاودانگی این درد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ درمانی نمی‌تواند آن را برطرف کند. داغی که حاصل این جدایی است، به حدی عمیق و شدید است که حتی مرهمی افسانه‌ای مانند پر سیمرغ هم نمی‌تواند آن را التیام بخشد. در نهایت، شاعر به تصویر باغی اشاره می‌کند که آب آن از دهن خورشید می‌چکد، نشان دهنده‌ی شدت و زیبایی در عذابی است که احساس می‌کند.
هوش مصنوعی: وصال تو باعث شده که غم و درد جراحت همیشه باقی بماند؛ این دردی است که حتی بهترین پزشکان هم از درمانش ناامیدند.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که یک درد و رنج عمیق وجود دارد که تنها با وجود زیبایی و شکوهی که شبیه به سیمرغ است، می‌توان آن را تسکین داد. همچنین، به نوعی به رابطه‌ای که بین طبیعت و خورشید وجود دارد و چگونگی اثرگذاری آن بر زندگی اشاره می‌کند. به عبارتی، این مضمون به تلاش برای یافتن آرامش و زیبایی در میانه‌ی مشکلات زندگی اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید است
با یادِ تو در نهایتِ امّید است
هر تخم که در زمین دل کاشته‌ام
جز یاد تو تخمِ حسرتِ جاوید است
از نور تجلی تو عالم پیداست
ذرات جهان ز مهر رویت شیداست
چشمی که بنور معرفت روشن شد
بیند که جمال تو بعالم پیداست
آهم شجر باغچهٔ امید است
اشکم گل روی سبد خورشید است
شادی و غم دست در آغوش همند
عیدم همه ماتم است و ماتم عید است
این سرو قد تو گلبن امید است
خال سیهت مردم چشم دید است
ابروی تو مصرع هلال عید است
رخسار تو حسن مطلع خورشید است
دوری ز خیالات هوا تجرید است
دل چون ز همه یگانه شد تفرید است
هر دم که به یاد تو روم نوروز است
هر گاه که قربان تو گردم عید است
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.