|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که در قلبش فقط تصویر محبوبش جا دارد و هیچ چیز دیگری نمیتواند جای آن را بگیرد. حتی زیباییهای دیگر، اگرچه بیشمار باشند، در مقایسه با او هیچ نیستند. شاعر از شدت عشق میگوید که برای محبوبش میتواند گلها را قربانی کند، اما همچنان برایش تنها یک گل خاص ارزشمند است. در نهایت، به خود هشدار میدهد که از علاقه به دنیا و دیگران دوری کند، زیرا در آینه دلش فقط دوستش جا دارد.
هوش مصنوعی: در دل من فقط تصویر یار جا میشود و هیچ چیز دیگری نیست. حتی اگر همه چیز را به اندازه یک مو کوچک کنند، باز هم جا نمیگیرد.
هوش مصنوعی: شما آنقدر زیبا هستید که نمیتوانم بگویم اگر بر روی چشمانتان ابرویی باشد، به زیباییتان افزوده نمیشود.
هوش مصنوعی: اگرچه میتوانم از عشق تو و زیباییات به اندازه صد گل سر سبز بیافرینم، اما با همه اینها، حتی یک گل خودرَوی غیرقابل دسترس، قابل مقایسه نیست.
هوش مصنوعی: احتیاط کن و قلبت را از عشق به دو دنیای فانی دور نگهدار، زیرا در این آینه فقط عشق به دوست جا دارد و هیچ چیز دیگری نمیتواند در آن جایی داشته باشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.