|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عظمت آسمان و همچنین زیبایی چهره خورشید (مهر) اشاره دارد. شاعر بیان میکند که وقتی آسمان زیبا میشود، خورشید هم مانند یک مهمان وارد میشود. او همچنین به این نکته اشاره میکند که اگر خورشید به پیشگاه شاه تابان بیاید، جای تعجب نیست. در واقع، این زیبایی و فروتنی خورشید در برابر شاه نشانهای از احترام و عظمت است.
هوش مصنوعی: زمانی است که آسمان با لطافت و زیبایی خاصی خود را آرایش کرده و خورشید، چونان آینهای در مقابل چهرهاش، خودنمایی میکند. در این حال، زیبایی ماه نیز به تأسیس و ناز میآید.
هوش مصنوعی: این خود نوعی شرافت و بزرگمنشی است که جای تعجب نیست اگر عشق و محبت انسان به پادشاهی با عظمت افزایش یابد و به خدمت او بشتابد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.