مشغول رخ ساقی، سرگرم خط جامم
در حلقهٔ میخواران، نیک است سرانجامم
اول نگهش کردم آخر به رهش مردم
وه وه که چه نیکو شد آغازم و انجامم
شبهای فراق آخر بر آتش دل پختم
داد از مه بیمهرم، آه از طمع خامم
خیز ای صنم مهوش از زلف و رخ دلکش
بگسل همه زنارم، بشکن همه اصنامم
گر طره نیفشانی، کی شام شود صبحم
ور چهره نیفروزی کی صبح شود شامم
هم حلقهٔ گیسویت سررشتهٔ امّیدم
هم گوشهٔ ابرویت سرمایهٔ آرامم
آسوده کجا گردم تا با تو نیاسایم
آرام کجا گیرم تا با تو نیارامم
تا با تو نپیوندم کی میوه دهد شاخم
تا با تو نیامیزم کی شاد شود کامم
در عالم زیبایی تو خواجهٔ معروفی
در گوشهٔ تنهایی من بندهٔ گمنامم
گر آهوی چشم تو سویم نظر اندازد
هم شیر شود صیدم، هم چرخ شود رامم
دی باز فروغی من دلکش غزلی گفتم
کز چشم غزال او شایستهٔ انعامم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق که در جمع میخواران سرگرم ساقی و جام است، سرانجام خود را جان دادن در راه معشوق میداند و از بیوفایی او و طمع خام خود در شبهای فراق مینالد. او آرامش، امید و ثمر زندگیاش را به زلف و ابرو و وصال معشوق وابسته میداند و خود را بندهای گمنام در برابر سرورِ زیبایی میشمارد. در پایان، فروغی برای غزل دلکشی که سروده، از چشم آهووش یار پاداش میخواهد.
هوش مصنوعی: به چهرهٔ ساقی مشغول و به نقش و خطِ جام سرگرم هستم؛ در جمع بادهنوشان عاقبتم خوب است.
هوش مصنوعی: آغاز کارم این بود که به او نگاه کردم و پایانش این شد که در راهش جان دادم؛ چه آغاز و پایان خوشی داشتم.
هوش مصنوعی: در شبهای جدایی سرانجام آرزوی ناپختهام را بر آتش دل پختم؛ فریاد از معشوقِ ماهرویِ بیوفا و آه از طمع خام خودم.
هوش مصنوعی: ای بت ماهرو، برخیز و با زلف و چهرهٔ دلربایت همهٔ زنارها و بتهای مرا بگسل و بشکن؛ یعنی با جلوهٔ خود مرا از هر دلبستگی دیگری رها کن.
هوش مصنوعی: اگر گیسویت را نیفشانی، روزم شب نمیشود و اگر چهرهات را روشن نکنی، شبم صبح نمیشود؛ شب و روز من به زلف و روی تو بسته است.
هوش مصنوعی: حلقهٔ گیسوی تو مایهٔ امید من و گوشهٔ ابروی تو سرمایهٔ آرامش من است.
هوش مصنوعی: تا در کنار تو آرام نگیرم، هیچجا آسوده و آرام نمیشوم.
هوش مصنوعی: تا به تو نرسم، شاخهٔ وجودم میوه نمیدهد و تا با تو همنشین نشوم، آرزویم برآورده نمیشود و شاد نمیشوم.
هوش مصنوعی: تو در جهان زیبایی سروری نامداری و من در کنج تنهایی بندهای بینام و نشانم.
هوش مصنوعی: اگر چشم آهووش تو به من نگاهی کند، هم شیر شکار من میشود و هم آسمان رام من میگردد.
هوش مصنوعی: فروغی میگوید: دیروز باز غزلی دلنشین سرودم که به خاطر آن سزاوار پاداشی از چشم آهووش او هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.