ما سرّ کُن فَکانیم ما را که میشناسد؟
از دیدها نهانیم ما را که میشناسد؟
هر چند بر زمینیم با خاک ره نشینیم
برتر ز آسمانیم ما را که میشناسد؟
ما همنشین ناریم از خلق بر کناریم
هر چند در میانیم ما را که میشناسد؟
ما جان جان جانیم از جسم بر کرانیم
بیرون ازین جهانیم ما را که میشناسد؟
از نام ما مگوئید وز ما نشان مجوئید
بینام و بینشانیم ما را که میشناسد؟
در هر جهت مپوئید و اندر مکان مجوئید
بیرون ز هر مکانیم ما را که میشناسد؟
ما را مکان نباشد ما را زمان نباشد
برتر ازین و آنیم ما را که میشناسد؟
ما عاقلان مستیم ما نیستان هستیم
اقرار مُنکِرانیم ما را که میشناسد؟
کم گوی فیض اسرار دُر در صدف نگهدار
ما بحر بیکرانیم ما را که میشناسد؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به معرفی گروهی خاص میپردازد که از نظر او ویژگیهایی فراتر از عالم زمان و مکان دارند. آنها خود را از دید عموم پنهان میدانند و معتقدند که هرچند در دنیای مادی حضور دارند، در حقیقت از آن بالاترند. این افراد با اینکه در میان مردم زندگی میکنند، ولی از لحاظ روحانی و وجودی در مرتبهای والوتر قرار دارند. شاعر بر این نکته تأکید میکند که آنها نام و نشان مشخصی ندارند و نمیتوان آنها را در مکان یا زمان خاصی جستجو کرد. این افراد به نوعی عاقل و در عین حال در حالت مستی و سرمستی هستند، و داراییهای معنوی و اسرار آنها بسیار عمیق و بیکران است.
هوش مصنوعی: ما رازهایی داریم که به یک لحظه تحقق مییابیم. اما کسی ما را نمیشناسد، زیرا از چشمها پنهانیم.
هوش مصنوعی: هرچند که ما در این دنیا و در کنار خاک زندگی میکنیم، اما مقام و جایگاهمان از آسمان نیز بالاتر است. در این حالت، چه کسی ما را میشناسد؟
هوش مصنوعی: ما در بین مردم هستیم اما از آنها جدا هستیم و هیچ کس ما را نمیشناسد، چون همنشین آتش هستیم.
هوش مصنوعی: ما حقیقتی ژرف و والا هستیم که فراتر از جسم و این دنیا وجود داریم. کسی نمیداند که ما چه نوع وجودی داریم و چگونه میتوانیم از این مرزهای محدود عبور کنیم.
هوش مصنوعی: از نام و نشانی از ما صحبت نکنید، چون ما بینام و نشان هستیم. کسی ما را نمیشناسد.
هوش مصنوعی: به هر سمتی نروید و در هیچ مکانی جستجو نکنید، زیرا ما فراتر از هر مکان و محدودهای هستیم. فقط کسی که ما را به درستی بشناسد، میتواند ما را دریابد.
هوش مصنوعی: ما جایی نداریم و زمانی نداریم، ما از این و آن بالاتر هستیم. چه کسی ما را میشناسد؟
هوش مصنوعی: ما انسانهای عاقل و هوشیار، در واقع مست و شیدا هستیم و بیخبر از این واقعیت، منکر آن هستیم. حالا چه کسی میتواند ما را بشناسد؟
هوش مصنوعی: کم صحبت کن و اسرار ارزشمند را در دل نگهدار. ما مانند دریاهای وسیع و بیپایان هستیم، اما چه کسی ما را میشناسد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.