بخش ۲ - اندرز بهرام به بهرامبهرام، سپردن تخت و دخمهٔ پدر، و تأمل در مرگ
برو نیز بگذشت سال دراز
سر تاجور اندر آمد به گاز
یکی پور بودش دلارام بود
ورا نام بهرام بهرام بود
بیاورد و بنشاندش زیر تخت
بدو گفت کای سبز شاخ درخت
نبودم فراوان من از تخت شاد
همه روزگار تو فرخنده باد
سراینده باش و فزاینده باش
شب و روز بآرامش و خنده باش
چنان رو که پرسند روز شمار
نپیچی سر از شرم پروردگار
به داد و دهش گیتی آباد دار
دل زیردستان خود شاد دار
که برکس نماند جهان جاودان
نه بر تاجدار و نه بر موبدان
تو از چرخ گردان مدان این ستم
چو از باد چندی گذاری به دم
به سه سال و سه ماه و بر سر سه روز
تهی ماند زو تخت گیتی فروز
چو بهرام گیتی به بهرام داد
پسر مر ورا دخمه آرام داد
چنین بود تا بود چرخ بلند
به اندُه چه داری دلت را نژند
چه گویی چه جویی چه شاید بُدَن
برین داستانی نشاید زدن
روانت گر از آز فرتوت نیست
نشست تو جز تنگ تابوت نیست
اگر مرگ دارد چنین طبع گرگ
پر از می یکی جام خواهم بزرگ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
بهرام گور بهرام (شاه، پدر) بهرام بهرامیان
هوش مصنوعی: بهرام پسر هرمز پس از سه سال و سه ماه و سه روز پادشاهی، در بستر مرگ پسرش بهرام بهرام را پیش میخواند و به او اندرز میدهد که دادگر و بخشنده باشد، زیردستان را شاد کند و از بازخواست روز شمار بترسد، زیرا جهان برای هیچکس پایدار نیست. پس از مرگ او، پسر بر تخت مینشیند و پیکر پدر را به دخمه میسپارد. فردوسی سپس به تأمل دربارهٔ مرگ میپردازد و میگوید جهان همیشه چنین بوده، اندوه سودی ندارد و سرانجام همه تابوتی تنگ است؛ و چون مرگ خوی گرگ دارد، جامی بزرگ از می میخواهد.
هوش مصنوعی: بر بهرام (پسر هرمز) نیز سالهای دراز گذشت و سرانجام سرِ تاجدار او در چنگال و دندان مرگ گرفتار شد.
هوش مصنوعی: او پسری دلآرام و دلپذیر داشت که نامش بهرامِ بهرام بود.
هوش مصنوعی: پسر را نزد خود آورد و پایین تخت نشاند و به او گفت: ای شاخهٔ سبز و تازهٔ درخت من.
هوش مصنوعی: من زمان زیادی از پادشاهی بهره و شادی نبردم؛ امیدوارم همهٔ روزگار تو فرخنده و خجسته باشد.
هوش مصنوعی: سخنگو و نیکنام باش و کار و دولتت را افزون کن، و شب و روز در آرامش و شادمانی به سر ببر.
هوش مصنوعی: چنان رفتار کن که در روز حساب، وقتی از تو بازخواست کنند، از شرمِ خداوند ناچار نشوی سر به زیر افکنی و روی بگردانی.
هوش مصنوعی: با دادگری و بخشش جهان را آباد نگه دار و دل زیردستانت را شاد کن.
هوش مصنوعی: زیرا جهان برای هیچکس جاودان نمیماند، نه برای پادشاهان و نه برای موبدان.
هوش مصنوعی: این مرگ را ستمی از سوی چرخ گردون مدان؛ زندگی تو چند دمی است که از باد فرو میبری و برمیآوری و ناگزیر پایان مییابد.
هوش مصنوعی: پس از سه سال و سه ماه و سه روز پادشاهی، تخت جهانافروز از او خالی ماند و درگذشت.
هوش مصنوعی: وقتی بهرام پادشاهی جهان را به پسرش بهرام سپرد، پسر پیکر او را در دخمه به آرامگاه سپرد.
هوش مصنوعی: تا آسمان بلند بوده، کار جهان همین بوده است؛ پس چرا دلت را با اندوه افسرده و پژمرده میکنی؟
هوش مصنوعی: هر چه بگویی و بجویی و هر چه بیندیشی که چه میتوانست بشود، دربارهٔ این راز سخنی و چارهای نمیتوان آورد.
هوش مصنوعی: حتی اگر روانت از آز و حرص فرسوده نشده باشد، سرانجام جایگاه تو جز تابوتی تنگ نخواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر مرگ چنین خوی گرگوار و درندهای دارد، من جامی بزرگ و لبریز از می میخواهم تا غم را از دل بزدایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.