بخش ۱۲ - شکار بهرام گور، پریدن طغری و خواستگاری سه دختر برزین
به روز سدیگر برون رفت شاه
ابا لشکر و ساز نخچیرگاه
بزرگان ایران ز بهر شکار
به درگاه رفتند سیصد سوار
ابا هر سواری پرستنده سی
ز ترک و ز رومی و از پارسی
پرستنده سیصد ز ایوان شاه
برفتند با ساز نخچیرگاه
ز دیبا بیاراسته صد شتر
رکابش همه زر و پالانش در
ده اشتر نشستنگه شاه را
به دیبا بیاراسته گاه را
به پیش اندر آراسته هفت پیل
برو تخت پیروزه همرنگ نیل
همه پایهٔ تخت زر و بلور
نشستنگه شاه بهرام گور
ابا هر یکی تیغزن صد غلام
به زرین کمرها و زرین ستام
صد اشتر بد از بهر رامشگران
همه بر سران افسر از گوهران
ابا بازداران صد و شست باز
دو صد چرغ و شاهین گردنفراز
پساندر یکی مرغ بودی سیاه
گرامیتر آن بود بر چشم شاه
سیاهی به چنگ و به منقار زرد
چو زر درخشنده بر لاژورد
همی خواندش شاه طغری به نام
دو چشمش به رنگ پر از خون دو جام
که خاقان چینش فرستاده بود
یکی تخت با تاج بیجاده بود
یکی طوق زرین زبرجد نگار
چهل یاره و سی و شش گوشوار
شتروار سیصد طرایف ز چین
فرستاد و یاقوت سیصد نگین
پس بازداران صد و شست یوز
ببردند با شاه گیتی فروز
بیاراسته طوق یوز از گهر
بدو اندر افگنده زنجیر زر
بیامد شهنشاه زین سان به دشت
همی تاجش از مشتری برگذشت
هرانکس که بودند نخچیرجوی
سوی آب دریا نهادند روی
جهاندار بهرام هر هفت سال
بدان آب رفتی به فرخنده فال
چو لشکر به نزدیک دریا رسید
شهنشاه دریا پر از مرغ دید
بزد طبل و طغری شد اندر هوا
شکیبا نبد مرغ فرمانروا
زبون بود چنگال او را کلنگ
شکاری چو نخچیر بود او پلنگ
سرانجام گشت از جهان ناپدید
کلنگی به چنگ آمدش بردمید
بپرید بر سان تیر از کمان
یکی بازدار از پس اندر دمان
دل شاه گشت از پریدنش تنگ
همی تاخت از پس به آواز زنگ
یکی باغ پیش اندر آمد فراخ
برآورده از گوشهٔ باغ کاخ
بشد تازیان با تنی چند شاه
همی بود لشکر به نخچیرگاه
چو بهرام گور اندر آمد به باغ
یکی جای دید از برش تند راغ
میان گلستان یکی آبگیر
بروبر نشسته یکی مرد پیر
زمینش به دیبا بیاراسته
همه باغ پر بنده و خواسته
سه دختر بر او نشسته چو عاج
نهاده به سربر ز پیروزه تاج
به رخ چون بهار و به بالا بلند
به ابرو کمان و به گیسو کمند
یکی جام بر دست هر یک بلور
بدیشان نگه کرد بهرام گور
ز دیدارشان چشم او خیره شد
ز باز و ز طغری دلش تیره شد
چو دهقان پرمایه او را بدید
رخ او شد از بیم چون شنبلید
خردمند پیری و برزین به نام
دل او شد از شاه ناشادکام
برفت از بر حوض برزین چو باد
بر شاه شد خاک را بوسه داد
چنین گفت کای شاه خورشیدچهر
به کام تو گرداد گردان سپهر
نیارمت گفتن که ایدر بایست
بدین مرز من با سواری دویست
سر و نام برزین برآید به ماه
اگر شاد گردد بدین باغ شاه
به برزین چنین گفت شاه جهان
که امروز طغری شد از من نهان
دلم شد ازان مرغ گیرنده تنگ
که مرغان چو نخچیر بد او پلنگ
چنین پاسخ آورد برزین به شاه
که اکنون یکی مرغ دیدم سیاه
ابا زنگ زرین تنش همچو قیر
همان چنگ و منقار او چون زریر
بیامد بران گوزبن بر نشست
بیاید هماکنون به بختت به دست
همانگه یکی بنده را گفت شاه
که رو گوزبن کن سراسر نگاه
بشد بنده چون باد و آواز داد
که همواره شاه جهان باد شاد
که طغری به شاخی برآویختست
کنون بازدارش بگیرد به دست
چو طغری پدید آمد آن پیر گفت
که ای بر زمین شاه بیبار و جفت
پی مرزبان بر تو فرخنده باد
همه تاجداران ترا بنده باد
بدین شادی اکنون یکی جام خواه
چو آرام دل یافتی کام خواه
شهنشاه گیتی بران آبگیر
فرود آمد و شادمان گشت پیر
بیامد همانگاه دستور اوی
همان گنج داران و گنجور اوی
بیاورد برزین می سرخ و جام
نخستین ز شاه جهان برد نام
بیاورد خوان و خورش ساختند
چو از خوردن نان بپرداختند
ازان پس بیاورد جامی بلور
نهادند بر دست بهرام گور
جهاندار بهرام بستد نبید
از اندازهٔ خط برتر کشید
چو برزین چنان دید برگشت شاد
بیامد به هر جای خمی نهاد
چو شد مست برزین بدان دختران
چنین گفت کای پرخرد مهتران
بدین باغ بهرامشاه آمدست
نه گردنکشی با سپاه آمدست
هلا چامه پیش آور ای چامهگوی
تو چنگ آور ای دختر ماهروی
برفتند هر سه به نزدیک شاه
نهادند بر سر ز گوهر کلاه
یکی پای کوب و دگر چنگزن
سه دیگر خوشآواز لشکر شکن
به آواز ایشان شهنشاه جام
ز باده تهی کرد و شد شادکام
بدو گفت کاین دختران کیند
که با تو بدین شادمانی زیند
چنین گفت برزین که ای شهریار
مبیناد بیتو کسی روزگار
چنان دان که این دلبران منند
پسندیده و دختران منند
یکی چامهگوی و یکی چنگزن
سیم پای کوبد شکن بر شکن
چهارم به کردار خرم بهار
بدین سان که بیند همی شهریار
بدان چامهزن گفت کای ماهروی
بپرداز دل چامهٔ شاه گوی
بتان چامه و چنگ برساختند
یکایک دل از غم بپرداختند
نخستین شهنشاه را چامهگوی
چنین گفت کای خسرو ماهروی
نمانی مگر بر فلک ماه را
به شادی همان خسرو گاه را
به دیدار ماهی و بالای ساج
بنازد بتو تخت شاهی و تاج
خنک آنک شبگیر بیندت روی
خنک آنک یابد ز موی تو بوی
میان تنگ چون شیر و بازو ستبر
همی فر تاجت برآید به ابر
به گلنار ماند همی چهر تو
به شادی بخندد دل از مهر تو
دلت همچو دریا و رایت چو ابر
شکارت نبینم همی جز هژبر
همی مو شکافی به پیکان تیر
همی آب گردد ز داد تو شیر
سپاهی که بیند کمند ترا
همان بازوی زورمند ترا
به درد دل و مغز جنگاوران
وگر چند باشد سپاهی گران
چو آن چامه بشنید بهرام گور
بخورد آن گران سنگ جام بلور
بدو گفت شاه ای سرافراز مرد
چشیده ز گیتی بسی گرم و سرد
نیابی تو داماد بهتر ز من
گو شهریاران سر انجمن
بمن ده تو این هر سه دخترت را
به کیوان برافرازم اخترت را
به دو گفت برزین که ای شهریار
بتو شاد بادا می و میگسار
که یارست گفت این خود اندر جهان
که دارد چنین زهره اندر نهان
مرا گر پذیری بسان رهی
که بپرستم این تخت شاهنشهی
پرستش کنم تاج و تخت ترا
همان فر و اورنگ و بخت ترا
همان این سه دختر پرستندهاند
به پیش تو بر پای چون بندهاند
پرستندگان را پسندید شاه
بدان سان که از دور دیدش سه ماه
به بالای ساجند و همرنگ عاج
سزاوار تختاند و زیبای تاج
پسانگاه گفتش به بهرام پیر
که ای شاه دشمنکش و شیرگیر
بگویم کنون هرچ هستم نهان
بد و نیک با شهریار جهان
ز پوشیدنی هم ز گستردنی
ز افگندنی و پراگندگی
همانا شتربار باشد دویست
به ایوان من بندهگر بیش نیست
همان یاره و طوق و هم تاج و تخت
کزان دختران را بود نیکبخت
ز برزین بخندید بهرام و گفت
که چیزی که داری تو اندر نهفت
بمان تا بباشد همانجا به جای
تو با جام می سوی رامش گرای
بدو پیر گفت این سه دختر چو ماه
به راه کیومرث و هوشنگ شاه
ترا دادم و خاک پای تواند
همه هر سه زنده برای تواند
مهین دخترم نام ماهآفرید
فرانک دوم و سیوم شنبلید
پسندیدشان شاه چون دیدشان
ز بانو زنان نیز بگزیدشان
به برزین چنین گفت کاین هر سه ماه
پسندید چون دید بهرامشاه
بفرمود تا مهد زرین چهار
بیارد ز لشکر یکی نامدار
چو هر سه مه اندر عماری نشست
ز رومی همان خادم آورد شست
به مشکوی زرین شدند این سه ماه
همی بود تا مستتر گشت شاه
بدو گفت برزین که ای شهریار
جهاندار و دانا و نیزهگزار
یکی بندهام تا زیم شاه را
نیایش کنم خاک درگاه را
یکی بنده تازانهٔ شاه را
ببرد و بیاراست درگاه را
سپه را ز سالار گردنکشان
جز از تازیانه نبودی نشان
چو دیدی کسی شاخ شیب دراز
دوان پیش رفتی و بردی نماز
همی بود بهرام تا گشت مست
چو خرم شد اندر عماری نشست
بیامد به مشکوی زرین خویش
سوی خانهٔ عنبر آگین خویش
چو آمد یکی هفته آنجا ببود
بسی خورد و بخشید و شادی نمود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
خاقان چین (اشاره) برزین کیومرث (اشاره) هوشنگ (اشاره) ماهآفرید فرانک شنبلید بهرام گور
هوش مصنوعی: بهرام گور، شاه ایران، به همراه لشکری بزرگ برای شکار به دشت میرود و در این سفر با سه دختر زیبا از برزین، دهقان زرتشتی، رو به رو میشود. او در حین شکار طغری را میبیند که توجهاش را جلب میکند. در باغی که دختران برزین نشستهاند، بهرام با دیدن زیبایی آنها دلش در تنگی میشود و از برزین درخواست میکند که او را به دخترانش برساند. برزین دخترانش را به بهرام معرفی میکند و به او خبر میدهد که شاه میتواند به عنوان دامادش یکی از آنها را انتخاب کند. بهرام دختران را میپسندد و در نهایت با آنها قرار ازدواج میگذارد و به شادی مینشیند.
هوش مصنوعی: در روز دیگر، شاه به همراه سپاه و تجهیزات شکار به خارج رفت.
هوش مصنوعی: بزرگان ایران برای شرکت در شکار به درگاه (دربار) رفتند که در اینجا سیصد سوار با آنان بودند.
هوش مصنوعی: در کنار هر سوار، سی نفر از کسانی که شکار را همراهی میکردند، از ترک، رومی و پارسی بودند.
هوش مصنوعی: سیصد پرستنده از ایوان شاه به شکارگاه رفتند، همراه با ساز و ابزارهای شکار.
هوش مصنوعی: از دیبا که با زرق و برق تزئین شده، صد شتر برای رکاب (پیشران) او مشغول به کارند و تمامی زین و بار او از طلا و پارچههای نفیس است.
هوش مصنوعی: ده شتر به عنوان نشانهٔ عظمت و قدرت شاه در حال ایستادن و آماده شدن است و این حالت به زیبایی با دیبا (پارچهٔ نرم و زینتی) آراسته شده است.
هوش مصنوعی: به جلو، هفت فیل را که تزئین شدهاند، به رنگ آبی بر روی تخت پیروزه (تختی پرزرق و برق و زیبا) قرار دادهاند.
هوش مصنوعی: پایهٔ تخت شاه بهرام گور از زر و بلور ساخته شده و به همین دلیل بسیار زیبا و باشکوه است.
هوش مصنوعی: هر یک از شمشیریزنان در اطراف بهرام گور، صد غلام دارند که کمربندها و زینهای زرین بر تن دارند.
هوش مصنوعی: بهرام گور برای تفریح و خوشگذرانی صد شتر را از میان خوشگذرانها آورد و بر سر آنها برای زینت، تاجهایی از جواهرات قرار داد.
هوش مصنوعی: بهرام گور با صد و شست باز و دو صد قوش (چرغ) و شاهینهای بلندگردن، شکار را به دست دارد.
هوش مصنوعی: در این بیت، به پرندهای سیاه اشاره شده که نزد شاه ارزش و مقام بالاتری دارد و برای او از دیگر پرندگان باارزشتر است.
هوش مصنوعی: پرندهای سیاه را در دست و با منقار زردش دیده میشود که مانند طلا درخشان است و بر زمینهای آبیرنگ (مانند لاژورد) جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: شاه به طغری (نوعی پرنده) میگفت و نامش را صدا میکرد، چشمانش به رنگ خون و مانند دو جام (ظرف) بودند.
هوش مصنوعی: خاقان چین (پادشاه چین) یکی از تختهای سلطنتی را به همراه تاجی که از زینت خاصی برخوردار نبوده، ارسال کرده بود.
هوش مصنوعی: به همراه یک طوق زرین و زبرجد (جواهر که به رنگ سبز است) که زیبایی خاصی دارد، چهل گردنبند و سی و شش گوشواره نیز وجود دارد.
هوش مصنوعی: بهرام گور سهصد نوع جواهر مختلف از چین به همراه سیصد نگین یاقوت به دیگران فرستاد.
هوش مصنوعی: پس از آن، یکصد و شست یوز را به سوی بهرام گور (شاه گیتی) آوردند.
هوش مصنوعی: طوق یوز را از جواهرات زیبا آراستهاند و او (بهرام گور) آن را به گردن یوزی که شکار کرده، آویزان کرده است.
هوش مصنوعی: پادشاه (بهرام گور) به این صورت به دشت آمد که تاجش از جنس ستاره مشتری (ستاره پرنور) بر سر داشت.
هوش مصنوعی: هر کسی که در جستجوی شکار به سوی دریا میرود، به آب نگاه میکند و سمت آن را میسازد.
هوش مصنوعی: بهرام، پادشاه، هر هفت سال یک بار به آن آب (دریا) میرفت تا از آیندهای نیکو خبر بگیرد.
هوش مصنوعی: وقتی که سپاه به نزدیکی دریا رسید، شاه مشاهده کرد که دریا پر از پرنده است.
هوش مصنوعی: به صدا درآوردن طبل باعث شد که طغری (پرندهای بزرگ و با ارزش) در آسمان پرواز کند، اما در این میان پرندهای که فرمانروایی داشت، سر جای خود آرام و بیحرکت ماند.
هوش مصنوعی: چنگال او، زبانهای بود به شکل کلنگ، که به عنوان ابزار شکار استفاده میشد و همانطور که پلنگ برای شکار مناسب و ماهر است، آن چنگال نیز کارایی بالایی در شکار داشت.
هوش مصنوعی: در نهایت، ابزار شکار او (کلنگ) از دنیا ناپدید شد و در دستانش دواندوان به او رسید.
هوش مصنوعی: به یکباره، مثل تیر از کمان، پرتاب شد و خواست که یکی از آنها را در این لحظه متوقف کند.
هوش مصنوعی: دل شاه به خاطر پرش او (طغری) تنگ و دلخور شد و با شتاب و به صدای زنگ به دنبال او رفت.
هوش مصنوعی: یک باغ بزرگ و وسیع پیش روی او به نمایش درآمد که در گوشهٔ آن، کاخی ساخته شده بود.
هوش مصنوعی: بهرام گور با گروهی از سوارکاران عرب (تازیان) به شکار رفت و در آن زمان، او در کنار نیروی نظامیاش در شکارگاه بود.
هوش مصنوعی: بهرام گور وقتی به باغ وارد شد، مکانی را دید که از نظر او بسیار زیبا و جذاب بود.
هوش مصنوعی: در وسط گلستان، یک آبگیر وجود دارد و در کنار آن، یک مرد پیر نشسته است.
هوش مصنوعی: زمین او را با پارچههای نرم و گرانبها تزئین کردهاند و همه جا پر از گلها و نعمتهای دلخواه است.
هوش مصنوعی: سه دختر مثل عاج بر روی او نشستهاند و تاجی زیبا و پر زرق و برق بر سر دارند، که از طلا و جواهرات ساخته شده و بسیار زیبا است.
هوش مصنوعی: چهرهاش مانند بهار زیباست و قدش بلند است؛ ابروهایش به شکل کمان و گیسوانش همچون کمند (دست و پاگیر) است.
هوش مصنوعی: بهرام گور، برای هر یک از دختران، جامی با ظاهری شفاف و بلوری در دست گرفت و به آنها نگاه کرد.
هوش مصنوعی: چشم بهرام گور از دیدن آن دختران خیره و متعجب شد و دلش از دیدن پرنده و طغری (نوعی پرنده زیبا) دلتنگ و ناراحت گردید.
هوش مصنوعی: وقتی دهقان (کشاورز) با قابلیت و با ارزش بهرام گور را دید، از ترس به خاطر چهرهاش، مانند شنبلیله (گیاهی که معمولاً به حالت خوابیده در میآید) شد.
هوش مصنوعی: برزین، که از مردان خردمند و با تجربه است، دلش به نام شاهی که بدشانس و ناکام بود، به شدت به درد آمده است.
هوش مصنوعی: برزین مانند باد از کنار حوض گذشت و به شاه نزدیک شد و خاک را به عنوان احترام بوسید.
هوش مصنوعی: این شخص به شاه خورشیدچهر (بهرام گور) میگوید که جهان و سرنوشت به خاطر تو و برای خوشنودی تو، در چرخش و تغییر است.
هوش مصنوعی: نمیتوانم به تو بگویم که در اینجا باید چه کار کنی، زیرا در این سرزمین، من با دویست سوار آماده هستم.
هوش مصنوعی: برزین، که به عنوان شخصیت مهمی در اینجا معرفی شده، در صورتی که خوشحال شود و شادابی در باغ شاه ببیند، نمیتواند از توجه به خود و نامش پرهیز کند و آنچه که بر او میگذرد، مانند نوری درخشان در دل ماه، به خوبی نمایان خواهد شد.
هوش مصنوعی: شاه جهان به برزین میگوید که امروز طغری (دختر زیبا) از من پنهان شده است.
هوش مصنوعی: دل من از آن مرغی که در دام افتاده، گرفته و ناراحت است زیرا پرندگان مانند شکار در دام او، در خطر پلنگ هستند.
هوش مصنوعی: برزین به شاه پاسخ داد که اکنون یک پرندهٔ سیاه رنگ دیدهام.
هوش مصنوعی: مرغی که برزین دیده است، بدنی به رنگ سیاه با زنگی از طلا دارد و چنگالها و نوک آن مانند زریر، یعنی طلایی و زیبا است.
هوش مصنوعی: به زودى بر آن گوزنبین (یک نوع اسب) نشسته و به زودی بخت تو به دست میآید.
هوش مصنوعی: شاه در آن لحظه به یکی از بندگانش گفت که به سمت گوزن برود و تمام توجهش را به آن معطوف کند.
هوش مصنوعی: بنده به سرعت رفت و فریاد زد که همیشه پادشاه جهان باید شاداب و خوشحال باشد.
هوش مصنوعی: طغری، پرندهای بزرگ و زیبایی است که بر شاخهای نشسته و حالا باید او را بگیرد و در دست نگه دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که طغری (پرندهای افسانهای) ظاهر شد، آن پیر (شخصی خردمند) گفت که ای شاه، تو بر روی زمین به تنهایی و بدون همسر هستی.
هوش مصنوعی: برای مرزبان، آرزوی خوشبختی میکنم و از همه شاهزادگان و تاجداران میخواهم که برای تو خدمتگزار باشند.
هوش مصنوعی: اکنون به خاطر این شادی، یکی جام بگیر و بنوش، چون دل آرامی پیدا کردی، پس از همین حال لذت ببر.
هوش مصنوعی: شاه بزرگ جهان بر آن دریاچه (آبگیر) فرود آمد و بسیار خوشحال شد.
هوش مصنوعی: در همان لحظه، دستور یکی از وزیران او که گنجدار و گنجور است، نیز به حضور او آمد.
هوش مصنوعی: برزین می سرخ و اولین جام را از شاه جهان آورد.
هوش مصنوعی: برزین سفره و غذا آورد و وقتی که از خوردن نان فارغ شدند، مراسم ادامه یافت.
هوش مصنوعی: پس از صرف غذا، جام بلوری آوردند و بر دست بهرام گور نهادند.
هوش مصنوعی: بهرام گور، پادشاه بزرگ، شرابی را نوشید که از نظر کیفیت و مزه، بسیار برتر از سایر نوشیدنیها بود.
هوش مصنوعی: زمانی که برزین این وضعیت را مشاهده کرد، با شادی به سمت هر جا برگشت و به احترام خم شد.
هوش مصنوعی: برزین که تحت تأثیر زیبایی آن دختران قرار گرفته و خوشحال است، به آنها میگوید: ای بزرگواران و خردمندها!
هوش مصنوعی: به باغ بهرامشاه (بهرام گور) آمده است، نه برای اینکه قدرتنمایی کند و با ارتش بیاید.
هوش مصنوعی: ای چامهگوی، بیا و آواز را آغاز کن و ای دختر زیبا، چنگ را به دست بگیر.
هوش مصنوعی: هر سه دختر به نزد شاه رفتند و تاجی که از جواهرات ساخته شده بود، بر سر او نهادند.
هوش مصنوعی: یک نفر با پایکوبی و دیگر نفر با چنگ نواختن، و سه نفر دیگر هم با آواز خوش، شور و حال را در لشکر بالا میبرند.
هوش مصنوعی: شاه به صدای آنها زهرهافزا و سرمست شد و از شراب خود نوشید و شاد و خوشحال گردید.
هوش مصنوعی: به بهرام گور گفته میشود که این دختران چه کسانی هستند که با تو در این شادی زندگی میکنند.
هوش مصنوعی: برزین به شاه میگوید جز تو هیچکس نیست که بتواند روزگار را بسر آورد و زندگی خوشی داشته باشد.
هوش مصنوعی: بدان که این زیبا رویان، دلبر و محبوب من هستند و آن دختران نیز مورد پسند مناند.
هوش مصنوعی: در اینجا سخن از دو هنرمند است؛ یکی نوازندهای است که با چامه (شعر) میخواند و دیگری هنرمندی است که با ساز چنگ مینوازد و پاهایش را بر زمین میکوبد و با این کار، ریتم و شکلی موزون میآفریند.
هوش مصنوعی: بهار به زیبایی و شادابی خود میدرخشد و شهریار (پادشاه) همواره این زیبایی را میبیند و از آن لذت میبرد.
هوش مصنوعی: به چامهزن (نوازنده) گفتند ای زیباروی، دل را رها کن و در ترانهٔ پادشاه (بهرام گور) بپرداز و شادی کن.
هوش مصنوعی: مجسمهها و سازها را به وجود آوردند و هر یک از آنها دلش را از غم و اندوه رها کرد.
هوش مصنوعی: نخستین پادشاه (بهرام گور) به چامهگوی (شاعر یا نوازنده) گفت: ای خسرو زیباچهره، به من اینگونه بگو.
هوش مصنوعی: اگر تو بر اثر شادی و خوشحالی به فلک بروی، دیگر ماه را (که نماد زیبایی است) به یاد نخواهی آورد و فقط به یاد خسرو و زمان خوشیاش خواهی بود.
هوش مصنوعی: به خاطر دیدن ماه در آسمان، تخت و تاج سلطنت به تو احترام میگذارد و بر تو تکیه میکند.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در سپیدهدم چهرهٔ زیبایت را ببیند و خوشبخت کسی که از موی تو رایحهٔ خوشی را بیابد.
هوش مصنوعی: میان تنگ (دوران شب) که مانند شیر فشرده است و بازوهای تو که قوی و استوارند، همچون تاجی برفرازش تو را به آسمان میبرد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند گلنار است و وجودت باعث شادی میشود و دل را از عشق تو شاداب میکند.
هوش مصنوعی: دل تو مثل دریا وسیع و پرعمق است و پرچم تو مانند ابر در آسمان است، اما من شکار تو را جز هژبر (شکارچی) نمیبینم.
هوش مصنوعی: تو با تیر مو را شکافتی و بر اثر جذبهٔ تو، آب به رنگ شیر درمیآید.
هوش مصنوعی: هر سپاهی که تو را در دام بیند، همانند قدرت بازوی تو است که میتواند تو را به زنجیر کشد.
هوش مصنوعی: به درد و غم جنگاوران توجه شده است، حتی اگر سپاه بزرگ و قدرتمندی نیز وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: وقتی بهرام گور آن آواز (چامه) را شنید، آن جام بلورین سنگین را سرکشید.
هوش مصنوعی: بهرام گور به آن فرد میگوید: ای مرد سرافراز، تو که در زندگی تجربههای زیادی از تلخیها و شیرینیها را چشیدهای.
هوش مصنوعی: تو نمیتوانی دامادی همچون من پیدا کنی. به این دلیل که همهٔ شاهان و بزرگان در این جلسه گرد آمدهاند و من از همه بهتر هستم.
هوش مصنوعی: به من بده این سه دخترت را تا در آسمان بالای کیوان، ستارهات را بلند کنم.
هوش مصنوعی: برزین به شهریار میگوید: ای پادشاه، نوشیدن می و خوشگذرانیدن با شرابنوشها بر تو خوش باد.
هوش مصنوعی: یار گفت که در دنیا چه کسی چنین شجاعت و دلیری پنهان دارد که توانایی کارهای بزرگ را داشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر مرا بپذیری، همچون یک رهی (پیشه دینی) به درگاه تو، من این تخت شاهنشاهی را عبادت میکنم.
هوش مصنوعی: من آمادهام تا برای تو تاج و تخت و بخت و اقتدار تو را پرستش کنم و نسبت به آنها احترام بگذارم.
هوش مصنوعی: این سه دختر به عنوان پرستنده به پیش تو آمدهاند و همچون بندهها با احترام ایستادهاند.
هوش مصنوعی: شاه به گونهای پرستندگان را پسندید که وقتی از دور سه دختر را دید، تحت تأثیر زیبایی آنها قرار گرفت و آنها را مانند ماه تصور کرد.
هوش مصنوعی: دخترانی که در بالای ساجند (درختی با ارتفاع زیاد) نشستهاند، به رنگ عاج (رنگ سفید و زیبا) هستند و برای نشستن بر تخت و قرار گرفتن زیر تاج، شایسته و زیبندهاند.
هوش مصنوعی: پس آنگاه گفت به بهرام، که ای شاه، تو کسی هستی که دشمنان را میکشی و مثل شیر شکار میکنی.
هوش مصنوعی: من اکنون به شهریار جهان میگویم هرچه از خوبی و بدی در درون دارم پنهان است.
هوش مصنوعی: از آنچه که من پوشانده یا گسترش دادهام و همچنین از آنچه که ریختهام و پخش کردهام، سخن میگویم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر میگوید که در ایوان او فقط دویست شتر بارکش وجود دارد و هیچ بندهای بیشتر از این نیست. این جمله به نوعی به محدودیتهای موجود در دارایی یا تواناییهای او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به لوازم و نشانههای قدرت و شکوه دارد که شامل یاره (سلاح)، طوق (زین و برگ)، تاج و تخت میشود. اینها به سبب خوشبختی و سرنوشت خوب دختران به دست آمده است.
هوش مصنوعی: بهرام به برزین خندید و گفت که آنچه را که در دل پنهان داری، مشخص است.
هوش مصنوعی: بمان تا اینجا بماند و به جای تو، با جام شراب به سوی شادمانی و خوشی حرکت کند.
هوش مصنوعی: این سه دختر مانند ماه زیبا هستند و به راه کیومرث و هوشنگ شاه، یعنی دو پادشاه افسانهای و پیشین، میروند.
هوش مصنوعی: من تو را به خاک پای این سه دختر بخشیدهام، زیرا همه آنها برای تو زندهاند و زیبا هستند.
هوش مصنوعی: من دختر بزرگم، ماهآفرید، را به نام مهین مینامم که فرزند فرانک (مادر بهرام) و دومین و سومین غنچه (یا شکوفه) است.
هوش مصنوعی: بهرام شاه وقتی این سه دختر را دید، آنها را پسندید و به عنوان همسر انتخاب کرد، زیرا آنها از خانوادههای بلندمرتبه بودند.
هوش مصنوعی: برزین به این صورت گفت که بهرام شاه این سه دختر را بسیار پسندیده و زیبا میبیند.
هوش مصنوعی: بهرام شاه فرمان داد تا یک تخت زرین، که پایهاش مهد (تشک) است، به لشکر بیاورند و یکی از مردان معروف را برای این کار بفرستند.
هوش مصنوعی: وقتی که آن سه دختر زیبا در یک اتاق نشسته بودند، خادم رومی همان شست (آب تنی) را برایشان آورد.
هوش مصنوعی: این سه دختر با زیبایی و دلربایی در ظرفی زرین (مشکوی زرین) قرار گرفتند و به تدریج بر جمال و جذابیت بهرام گور (شاه) اثر گذاشتند و او را بیش از پیش مجذوب خود کردند.
هوش مصنوعی: برزین به بهرام گور گفت: ای پادشاه بزرگ و دانا که همیشه آمادهٔ جنگ هستی.
هوش مصنوعی: من یکی از درباریان و خدمتگزاران شاه هستم تا درگاه او را نیایش کنم و برای او احترام قائل شوم.
هوش مصنوعی: یک خدمتکار کارکنان شاه تازیانه را به نزد او میبرد و درگاه شاه را آراسته میکند.
هوش مصنوعی: سراسر سپاه را فقط با تازیانهٔ سالار گردنکشان میتوان شناخت و نشان داد.
هوش مصنوعی: چون کسی را دیدی که شاخی دراز و بلند دارد، پیش از او رفتی و نماز خواندی.
هوش مصنوعی: بهرام مدتی مست بود و وقتی که خوشحال و شاداب شد، در محلی شبیه به باغ یا عمارت نشسته است.
هوش مصنوعی: بهرام گور به سوی خانهای که عطر عطرعنبر در آن پراکنده بود، رفت و در مشکوی زرین خود وارد شد.
هوش مصنوعی: پس از اینکه به آنجا رسید، یک هفته در آنجا ماند و در این مدت غذاهای زیاد خورد، بسیاری به دیگران بخشید و شادی کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.