|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر حسرت و اندوه خود را نسبت به دوری معشوق بیان میکند. او میگوید که از جدایی معشوق غمگین است و به تمثیل خاکی که بر سرش ریخته شده، به احساس ناامیدی و زخمهای روزگار اشاره میکند. همچنین، رغم تمام سختیها و آتشهایی که تحمل کرده، هنوز زنده است و این زندگی برایش سخت و دشوار است.
هوش مصنوعی: ای زیبای من، من از تو دور هستم و سرنوشت سختی را تجربه میکنم. در این روزگار پرآشوب، زندگی بر من سخت گذشته و احساس غم و ناامیدی بر من چیره شده است.
هوش مصنوعی: هرچند که از آتش جدا شدهام و به نظر میرسد که خاموش شدهام، اما هنوز در وجودم زندگی جاری است. از طرفی، بر سر من بارهای سنگینی از خاک و غم نشسته است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.