|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان دوگانگی احساسات انسانی اشاره دارد. شاعر بیان میکند که در عین حال که او گریه میکند، دیگری از چشمش اشک میریزد و در عین حال که او میخندد، دیگری به خاطر زیبایی لبانش لبخند میزند. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که مانند یک آیینه، هم گریه و هم خنده را میتواند در دیگران مشاهده کند.
هوش مصنوعی: همزمان با اینکه من از چشمانم گریه میکنم، دیگری هم اشک میریزد و در کنار آن، کسی دیگر از لبان یک میپرست میخندد.
هوش مصنوعی: داستان من مانند تصویر در آیینه است؛ هم حالت گریه و هم حالت خنده به دست دیگری نشان داده میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
افلاک نه مست ماست مست دگری است
وین خاک نه پست ماست پست دگریست
زان کارگره خورد بدست من و تو
تا کشف شود که کار دست دگریست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.