|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم
به دوزخ افکنیدم تا به ذوق سوختن رقصم
نخستم بند بردارید از پا چون بسوزیدم
که تا چون شعله یک ساعت به کام خویشتن رقصم
حدیث قتل من تا بر زبانش رفته هر ساعت
کنم تکرار و مانند زبان در هر سخن رقصم
لباس زندگانی رقص عشرت را همی‌زیبد
اجل بشتاب کز بهر حریفان در کفن رقصم
ازین یکروزه تب نالد فصیحی ظرف را نازم
خوش آن ساعت که خلقی ماتمم دارند و من رقصم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، به ابراز احساسات و آرزوهای عمیق خود می‌پردازد. او با اشاره به نوبهار و چمن، نشان می‌دهد که به رغم زیبایی‌های طبیعی، در آتش عشق و سوختن خود رقص می‌کند. شاعر از درد و رنجی که بر او می‌گذرد سخن می‌گوید و این که مرگ به او نزدیک است، اما همچنان نمی‌تواند از رقص و شادی دست بکشد. او به زندگی و شادی در لحظه‌های کوتاه تأکید می‌کند و با حس خود با دیگران به اشتراک می‌گذارد. در انتها، فصیحی به زیبایی این زندگی گذرا و تأثیرگذاری آن بر خود و دیگران اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من مانند نسیم بهاری نیستم که در چمن‌ها برقصم، بلکه به دوزخ می‌افکنیدم تا از لذت سوختن برقصم.
هوش مصنوعی: ابتدا زنجیرهایت را از پاهای من باز کنید، چون من به حدی سوخته‌ام که می‌خواهم مانند یک شمع، ساعتی در آتش خود برقصم و لذت ببرم.
هوش مصنوعی: من هر لحظه داستان مرگم را که بر زبانش جاری شده تکرار می‌کنم و همچون زبان در هر سخنی به شادی و شوق می‌رقصم.
هوش مصنوعی: زندگی و شادی مانند لباسی زیبا هستند که مرگ در راه است. با شتاب بیا که من در مقایسه با سایرین، در لباس مرگ، به رقص در می‌آیم.
هوش مصنوعی: از این دارایی یک روزه، شاعر با صدای فصیح خود ناله می‌کند و ظرفی پر از احساسات را توصیف می‌کند. او لحظه‌ای را توصیف می‌کند که دیگران در حالت ماتم و غم هستند و او در این میان به شادی و رقص پرداخته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.