|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گرد افغانم ز دامان جرس افتاده‌ام
از حریم محمل امید پس افتاده‌ام
ناله‌ام از بس گرانبار غمم ماندم به جای
ورنه عمری شد که در راه نفس افتاده‌ام
سالها کردم به پای عقل طی راه عشق
چون نکو دیدم دو گام از خویش پس افتاده‌ام
کوشش پرواز همت بین که در اقلیم حسن
با وجود صد گلستان در قفس افتاده‌ام
شعله برگشته روزم کز دل ماتم‌کشان
بسته‌ام بار غم و د رجان خس افتاده‌ام
ناخلف فرزند غم بودم از آن یادم نکرد
ورنه می‌داندکه در دام هوس افتاده‌ام
میوه عیشم ولی از بی‌وفاییهای شاخ
بر زمین غم فصیحی نیم‌رس افتاده‌ام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی عمیق صحبت می‌کند که ناشی از جدایی و ناامیدی است. او خود را در وضعیت اسفباری می‌بیند و احساس می‌کند که از راه عشق و امید دور افتاده است. ناله‌هایش گویای غم‌های سنگینی است که بر دوش اوست و علیرغم تلاش‌هایش برای پرواز به اقلیم زیبایی، در قفس غم محبوس مانده است. شاعر همچنین به یاد فرزند غمش اشاره می‌کند که او را فراموش کرده، و زندگی‌اش را توصیف می‌کند که به خاطر بی‌وفایی به تلخی و غم بدل شده است. او از میوه‌ای که در زندگی‌اش وجود دارد صحبت می‌کند، اما آن را بر اساس بی‌وفایی به چیزهای دلخواهش و دردهایش، ناکافی می‌بیند.
هوش مصنوعی: من از زیبایی و جلال دنیای خود فاصله گرفته‌ام و حالا در وضعیت ناامیدی و بی‌پناهی قرار دارم.
هوش مصنوعی: من به خاطر سنگینی غم‌هایم ناله می‌کنم و در حالی که دردم سنگین شده است، از جایم تکان نمی‌خورم؛ وگرنه سال‌هاست که بر سر راه زندگی‌ام زمین‌خورده‌ام.
هوش مصنوعی: سالها در جستجوی عشق، عقل و منطق را به کار گرفتم، اما وقتی نیک نگاه کردم، متوجه شدم که از خودم دو قدم عقب‌تر رفته‌ام.
هوش مصنوعی: به تلاشت برای دستیابی به آرزوهایت ادامه بده، زیرا من در دنیای زیبایی، علیرغم وجود هزاران زیبایی، همچنان در قفس و در محدودیت هستم.
هوش مصنوعی: روز من به مانند شعله‌ای است که به عقب برگشته، از دل کسانی که در غم و اندوه هستند، بار سنگین غم را بر دوش کشیده‌ام و در وجودم همانند خس و خاشاک افتاده‌ام.
هوش مصنوعی: من فرزند ناخلفی از غم هستم و او هرگز به یاد من نمی‌آید، اما اگر می‌دانست که در دام هوس گرفتار شده‌ام، شاید به حال من رسیدگی می‌کرد.
هوش مصنوعی: زندگی‌ام شاداب و پربار است، اما از بی‌وفایی‌ها و ناامیدی‌هایی که به مانند شاخی بر زمین افتاده، غم عمیقی در دلم وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.