با عشق تو ناز در نگنجد
جز درد و نیاز در نگنجد
با درد تو درد در نیاید
با سوز تو ساز در نگنجد
بیچاره کسی که از در تو
دور افتد و باز در نگنجد
با داغ غمت درون سینه
جز سوز و گداز در نگنجد
با عشق حقیقیت به هر حال
سودای مجاز در نگنجد
در میکده با حریف قلاش
تسبیح و نماز در نگنجد
در جلوهگه جمال حسنت
خوبی ایاز در نگنجد
با یاد لب تو در خیالم
اندیشهٔ گاز در نگنجد
آنجا که رود حدیث وصلت
یک محرم راز در نگنجد
وآندم که حدیث زلفت افتد
جز شرح دراز در نگنجد
چه ناز کنی عراقی اینجا؟
جان باز، که ناز در نگنجد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و عشقورزی میپردازد و میگوید که عشق واقعی فراتر از هر نوع آرایش و ناز و نیاز است. او اشاره میکند که درد و سوز ناشی از عشق چنین عمیق است که هیچ چیز دیگری نمیتواند در آن گنجیده شود. دوری از معشوق و غم ناشی از آن نیز عمیق و دردناک است و از آن جایی که عشق واقعی با مجاز متفاوت است، هیچ دلبستگی سطحی جایی در آن ندارد. همچنین، در فضایی معنوی مانند میکده، حتی کارهای مذهبی نیز نمیتوانند حال و هوای عشق را بیان کنند. در نهایت، شاعر از زیبایی معشوق میگوید و تردید ندارد که هیچ چیزی نمیتواند در وصف این زیبایی به اندازه کافی جا بگیرد.
هوش مصنوعی: با عشق تو ناز و دلبر بازی نمیتواند وجود داشته باشد و جز درد و تشنگی از این عشق چیزی نمیماند.
هوش مصنوعی: درد تو آنقدر عمیق و طاقتفرساست که هیچ دردی نمیتواند با آن مقایسه شود و احساسات من آنقدر سوزناک است که نمیتوانم هیچ ساز و نغمهای بر آن بیفزایم.
هوش مصنوعی: آن کسی که از در تو (محبت و وصال تو) دور بماند، واقعاً بیچاره است و نمیتواند دوباره به آن در (محبت) وارد شود.
هوش مصنوعی: عشق و غم تو در دل من به قدری عمیق و سوزان است که جز آتش و التهاب چیزی در آن وجود ندارد.
هوش مصنوعی: با وجود عشق حقیقی، هیچ جا برای شور و شوق دنیوی (مجاز) وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در میکده، جایی که شراب و شادمانی وجود دارد، با دوستان فقیر و بینوا، عبادت و کارهای مذهبی نمیتواند جایگاهی داشته باشد.
هوش مصنوعی: در زیبایی و جلوهٔ حسن تو، خوبی ایاز (هزار و یک شب، شخصیت خوشسیما) نمیتواند جایی داشته باشد.
هوش مصنوعی: با یاد لبهای تو در خیال من، هیچ اندیشه و تفکری نمیتواند جای بگیرد.
هوش مصنوعی: زمانی که صحبت از وصالت و نزدیک بودن به تو پیش میآید، هیچ کس نمیتواند به عمق این راز پی ببرد.
هوش مصنوعی: وقتی سخن از زلف تو به میان میآید، هیچ توصیف و شرحی نمیتواند آن قدر طولانی باشد که احساسات عمیق من را بیان کند.
هوش مصنوعی: عراقی، ای محبوب، چرا اینقدر ناز میکنی؟ زیبا است که جان من در اینجا به خاطر ناز تو نمیتواند تحمل کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.