|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کی بود کین درد را درمان کنی؟
کی بود کین رنج را آسان کنی؟
کی بسازی چارهٔ بیچاره‌ای؟
بی‌دلی را کی دوای جان کنی؟
کی برون آیی ز پرده آشکار؟
چند روی خوب را پنهان کنی؟
چند رو گردانی از سرگشته‌ای؟
عاجزی را چند سرگردان کنی؟
در بیابان غمم، وقت این دم است
کابر رحمت بر سرم باران کنی
بسکه غم خوردم ز جان سیر آمدم
چند بر خوان غمم مهمان کنی؟
دود سوز من گذشت از آسمان
تا کیم در بوتهٔ هجران کنی؟
همچو ابراهیم از لطفت سزد
کز میان آتشم بستان کنی
چون عراقی سر نهاده در برت
هم سزد گر درد او درمان کنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق دعا می‌کند و از او درخواست می‌کند که دردهایش را درمان کند و رنج‌هایش را آسان نماید. او از دل‌تنگی و بی‌قراری خود سخن می‌گوید و می‌خواهد که معشوق با رحمتش بر او باران ریزد. شاعر از غم‌هایش عرض عجز می‌کند و می‌پرسد چه زمانی معشوق از پشت پرده آشکار خواهد شد و به یاری او خواهد شتافت. در نهایت، شاعر به حسرت و آرزوی درمان درد و رنج خود از معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که مانند ابراهیم، او را از آتش هجران نجات دهد.
هوش مصنوعی: چه کسی می‌تواند این درد را درمان کند؟ چه کسی می‌تواند این رنج را برای تو آسان کند؟
هوش مصنوعی: کی به فکر درمان کسی می‌افتی که در چنگال ناامیدی و بیچارگی است؟ کی می‌خواهی دل شکسته را تسکین بدهی؟
هوش مصنوعی: چرا به‌زودی از پشت پرده ظاهر نمی‌شوی؟ چقدر می‌خواهی چهره‌های زیبا را مخفی نگه‌داری؟
هوش مصنوعی: چقدر از کسی که دچار سردرگمی است، روی برمی‌گردانی؟ چقدر می‌خواهی فردی را که درمانده است، بیش از این در سردرگمی و پریشانی نگه‌داری؟
هوش مصنوعی: در میان غم‌ها و مشکلاتم، اکنون زمان آن رسیده که تو به من لطف و محبت کنی و همچون بارانی رحمت بر سرم بریزی.
هوش مصنوعی: به قدری از غم و اندوه رنج کشیده‌ام که دیگر از زندگی سیر شده‌ام. اکنون چقدر باید بر سفرهٔ غم خود بنشینم و مهمان غم‌هایم شوی؟
هوش مصنوعی: دود سوزان من تا آسمان می‌رسد، پس تا کی قرار است من را در عذاب جدایی (هجران) رها کنی؟
هوش مصنوعی: شایسته است، مانند ابراهیم (پیامبر که خدا او را از آتش نجات داد)، از رحمت و لطف تو، مرا نیز که در میان آتش داغ هجران هستم، نجات دهی.
هوش مصنوعی: عراقی که خود را در آغوش تو قرار داده، شایسته است که اگر بتوانی، درد او را برطرف کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دیو را وقتی که در زندان کنی
با سلیمان قصدِ شادُروان کنی
آب اگر در روغن جوشان کنی
دیگدان و دیگ را ویران کنی
مرده‌ای را تحفهٔ جانان کنی
لاشه خر را هدیهٔ سلطان کنی
هین بران تا جا در آن بستان کنی
سیر سرو و سنبل و ریحان کنی
چون پسندم جای در میدان کنی
تن مشبک از دم پیکان کنی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.