گنجور

غزل شمارهٔ ۱۶۴

 
عراقی
عراقی » دیوان اشعار » غزلیات
 

کجایی؟ای ز جان خوشتر ، شبت خوش باد ، من رفتم

بیا در من خوشی بنگر، شبت خوش باد من رفتم

نگارا، بر سر کویت دلم را هیچ اگر بینی

ز من دلخسته یاد آور، شبت خوش باد من رفتم

ز من چون مهر بگسستی، خوشی در خانه بنشستی

مرا بگذاشتی بر در، شبت خوش باد من رفتم

تو با عیش و طرب خوش باش، من با ناله و زاری

مرا کان نیست این بهتر، شبت خوش باد من رفتم

مرا چون روزگار بد ز وصل تو جدا افکند

بماندم عاجز و مضطر، شبت خوش باد من رفتم

بماندم واله و حیران میان خاک و خون غلتان

دو لب خشک و دو دیده تر ، شبت خوش باد من رفتم

منم امروز بیچاره، ز خان و مانم آواره

نه دل در دست و نه دلبر، شبت خوش باد من رفتم

مرا گویی که: ای عاشق، نه ای وصل مرا لایق

تو را چون نیستم در خور، شبت خوش باد من رفتم

همی گفتم که: ناگاهی، بمیرم در غم عشقت

نکردی گفت من باور، شبت خوش باد من رفتم

عراقی می‌سپارد جان و می‌گوید ز درد دل:

کجایی؟ای ز جان خوشتر ، شبت خوش باد من رفتم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

علی تفرشی » شبت خوش باد من رفتم » شبت خوش باد من رفتم

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

این شعر به نظر من معجزه ای در استفاده از ردیف بلند است. آیا ردیفی طولانی تر از این دیده اید که بدین زیبایی با شعر هماهنگگ باشد؟
نکته جالب تر این است که سنایی که یک قرن قبل از عراقی بوده همین ردیف را در شعرش استفاده کرده است. البته معلوم نیست که کار سنایی دست اول بوده باشد ولی به نظر من شعر عراقی زیبا تر از کار در آمده.

اهورا نوشته:

سوز عشق و فراق و بی تابی در این غزل بی نظیر موج میزند. حقیقتا که حافظ خوب فرمود:
غزلیات عراقی است سرود حافظ
که شنید این ره جانسوز که فریاد نکرد
سوز و آه جدایی و به پایان آمدن انتظار در حال و هوای عاشق هویداست.

ناهید نوشته:

فوق العاده است…
شبت خوش باد … من رفتم…!

ویدا نوشته:

عالی…عالی

دانیال نوشته:

در مصرع(ز من دلخسته یاد آور…) دقت کنید که باید بصورت:
ز منِ دلخسته یاد آور
جمله گفته شده باشد اما بدلیل این که مشکل وزنی بجود می آمد شاعر نون را مسکون فرض کرده…
بنظر من قشنگ ترین بیت شعر همینجاس اما چنین مشکلی را هم دارد…
از متخصصین خواهش میکنم توضیح بیشتر بدهند
با تشکر بسیار از گنجور

کانال رسمی گنجور در تلگرام